Sápuópera

Ég hef ekki notað þetta bloggsvæði lengi. Er svona smátt og smátt að flytja pistlana héðan yfir á önnur svæði og hef tekið þá úr birtingu hér um leið og ég flyt þá.

Ég á ennþá eftir að færa allt árið 2007 en flest annað er komið inn. Ég vistaði tjásur líka því oft eru umræðurnar áhugaverðar og svo þykir mér líka vænt um að fá komment.

Samfélagspistlarnir eru hér

Persónulegu pistlarnir hér

Ég veit ekki ennþá hvað ég ætla að gera við þetta lén en ég tími eiginlega ekki að sleppa því.

Eva | 17:29 | Varanleg slóð | Tjásur (0)    http://www.norn.is/sapuopera/2013/03/post_168.html

Mér er öll þessi samúð með harðstjóranum, stríðsglæpamanninum og morðingjanum Saddam Hussein, gjörsamlega óskiljanleg. Og af hverju ættu muslimir að syrgja þennan viðbjóð? Nú heyrast raddir sem vilja hefja karlinn upp til skýjanna sem einhverja hetju fyrir yfirvegaða framkomu þegar hann var leiddur að gálganum. Ég hef engan heyrt dást að yfirvegun hans þegar hann lét kúga, pína og myrða saklaust fólk.

Það er auðvitað skandall að hann skuli hafa verið tekinn af lífi. Ég get ekki séð neitt sem réttlætir dauðarefsingar enda þjóna þær engum tilgangi öðrum en pólitískum og þegar aftaka er greinilega liður í viðleitni stórveldis til að leggja undir sig meira af heimsbyggðinni, drottna, kúga og arðræna, er rökrétt að reiðast.

En að gera ógeðið að píslarvætti út á það, það finnst mér flippað.

Eva | 11:44 | Varanleg slóð | Tjásur (0)    http://www.norn.is/sapuopera/2007/01/er_ekki_allt_i_lagi.html

Heillaóskir í upphafi nýs árs sendi ég öllum sem eiga skilið að njóta hamingju og velgengni. Megi börn ykkar blómstra, bankareikningar ávaxtast og heilbrigði, skemmtilegheit og sköpunarkraftur einkenna líf ykkar.

Skíthælar og ógeðspöddur mega mér að sársaukalausu upplifa verulega skítt ár og fólin sem réðust á frænda strákanna minna án tilefnis, í nótt og höfuðkúpubrutu hann sér til skemmtunar vona ég að eigi eitthvað verra í vændum en íslenskt réttarkerfi býður upp á.

Eva | 11:20 | Varanleg slóð | Tjásur (0)    http://www.norn.is/sapuopera/2007/01/aramotakveja.html

Annars er ég hrædd um að ég þurfi að takast á við það verkefni að brjóta niður sjálfstraust sonar míns hins karlmennskari þegar hann kemur heim úr flugeldasölunni. Sem betur fer er hann að vinna þar í dag svo ég get slakað á geðbólgunni fram eftir degi. Allajafna tel ég gott mál að fólk sé haldið gnótt sjálfsálits en þó með þeirri undantekningu að allar ranghugmyndir ungra manna um færni sína í sprengjugerð, beri að berja niður með öllum ráðum. Í því tilviki held ég að sé skárra að þeir vanmeti sig en ofmeti.

Verst að þessir drengir mínir, sem almennt hafa verið mér hlýðnir, gerast óþekkari með hverju árinu. Byltingin hefur reyndar verið svo tillitssamur að beina óhlýðni sinni að Alcan og löggunni en verið þokkalega dæll sonur. Bjargvætturin virðist aftur á móti fá kikk út úr því að ögra mér og þegar við bætist ofsakætin sem grípur hann við eldblossa og háa hvelli er ekki við góðu að búast. Miðað við magnið sem hann bar heim af skoteldum í gærkvöld og blikið í augum hans þegr hann strauk þeim ástúðlega, er ég hrædd um að ég þurfi að setja í grýlugírinn til að forða okkur háska frá. Ég vona bara að Snorri sé orðinn hræddari en í fyrra. Þá var það minn sem sýndi ábyrgð sem nú virðist rokin út í veður og vind.

Eva | 11:53 | Varanleg slóð | Tjásur (0)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/haskinn.html

Búin að fylla kalkúninn, bleyta tertuna, taka rækjurnar úr frysti, koma víninu í kæli, skúra yfir íbúðina og strauja kjólinn. Er endurnærð en fór samt seint á fætur. Það er helvíti fínt að liggja í bælinu að ástæðulaustu svona 3 morgna á ári Einnig búin að skrifa dreifingarstjórum Blaðsins og Fréttablaðsins þar sem ég geri þeim grein fyrir áramótaheiti mínu um að uppræta flæði ruslpósts inn á heimili mitt (skrifleg afþökkun á póstkassanum er iðulega að engu höfð) þótt það kosti það að ég þurfi að hella heilu vörubílshlassi af rusli á tröppurnar hjá þeim.

Ég sárvorkenni fólkinu sem setti jólatréð upp 10. desember og er komið algjört ógeð á því núna. Það er góð ástæða fyrir því að ég byrja seint að jóla. Jólin standa nefnilega til 6. janúar og ég hef gert það að venju að njóta hvers einasta jóladags. Það eru varla fleiri en 50 nálar hrundar af trénu mínu enn og mér líður svooo vel hérna heima. Ætla að leggjast í dekurbað með andlitmaska og leggjast svo í bóklestur með kertaljósum púrtvíni og nougatkonfekti alveg þar til ég þarf að fara að hræra í sósunni.

Hversu fullkominn getur einn gamlársdagur orðið?

Eva | 11:35 | Varanleg slóð | Tjásur (0)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/hii_ljufa_lif.html

Ber að skilja þetta sem svo að á Norðurlandinu þyki það bara hið besta mál að frúin skjótist í Kaupfélagið á löggubílnum eða að krakkarnir fari á honum á rúntinn?

Eva | 1:15 | Varanleg slóð | Tjásur (0)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/hmmm_2.html

Jesúloddari opnar spítala að skipun heilags anda. Ríkið styrkir starfsemina miðað við 55 rúm þótt eingöngu sé 41 rúm á staðnum. Þannig gengur þetta þrjú ár í röð, án nokkurs eftirlits og án þess einu sinni að ríkið fái kvittun fyrir framlagi sínu. Skil ég þetta rétt?

Eva | 0:56 | Varanleg slóð | Tjásur (1)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/pottabrot.html

Ég var að fara yfir ástsýkisögu mín árið 2006.

Í byrjun janúar var ég fráhverf öllu karlmannsstandi, hreinlega steingeld en þann 15. febrúar er mig farið að langa í hjásvæfu í aðra röndina, ekki þó nógu mikið til að gera eitthvað í því.

Þann 5. mars grípur mig létt sambúðarnostalgía en það varir ekki nema einn dag.

Þann 29. apríl er eitthvað farið að vora í ástsýkigeninu. Allavega finnst mér ég tilbúin til að gera enn eina tilraunina til að verða mér úti um karlmann.

13. maí kasta ég fyrsta ástargaldri ársins 2006. Hann skilar strax fyrstu vikuna þeim árangri að nokkra steggi rekur á fjörur mínar, áreiðanlega ágæta menn. Ég fer á tvö stefnumót en hvorugur vekur áhuga minn. Á sama tíma ber sætan sölumann að garði. Hann dúkkar upp nokkrum sinnum næstu vikurnar. Gult ljós kviknar (spákona nokkur gæti gert nánari grein fyrir því) en sá er því miður ekki á höttunum eftir föstu sambandi.
Þann 1. júní sef ég hjá fávita sem ég ætla mér ekkert meira með, af skiljanlegum ástæðum.
6. júní rennur upp og ekkert bitastætt er í sjónmáli. Galdurinn sumsé ekki borið árangur. Ákveð að taka næst fram að ég óski eftir manni sem kæri sig um samband.

13. júní. Álfadrotting fer úr undirkjólnum en Elías kemur og truflar mig, heldur því fram að hann, barnlaus maðurinn, hljóti að vera svarið við seiðgóli mínu.
6. júlí; Boeing þota bar hann upp í skýin.

10. júlí; þriðja tilraun til ástargaldurs. Indæll maður verður hrifinn af mér en hormónaflæðið í mér er jafn stíflað og sorprennan hennar Önnu. Næst þarf ég líklega að taka fram að það eigi að vera maður sem mig langar að sofa hjá. Ég ákveð að hætta þessu kukli í bili.

21. ágúst er ég orðin frávita af ástsýki en hef ekkert viðfang til að beina ástsýki minni að.
24. ág er sæti sölumaðurinn kominn á fast. Ég bít mig í hnúana yfir því að hafa tekið mark á honum þegar hann sagðist ekkert langa í fast samband. Líklega hefði ég allavega reynt ef ég hefði ekki trúað honum.

Allan september og október er ég með karlmenn á heilanum en læt galdra eiga sig enda stjórnast ég meira af hormónum en skynsemi.
21. okt; býð fundarlaun fyrir réttan maka og á í kjölfarið nokkur deit sem engu skila.

9. nóv kasta ég fjórða ástargaldri ársins (þeim þriðja sem er eitthvað að marka því ég var trufluð í eitt skiptið). Í þetta sinn geri ég ekki bara kröfu um að maðurinn sé fullkominn, heldur líka að hann vilji fast samband og að mig langi að sofa hjá honum. Tæpum þremur vikum síðar (það tekur galdurinn ca þrjár vikur að skila árangri) kynnist ég yndislega sætum og skemmtilegum strák sem uppfyllir öll skilyrðin og segist allavega vera skotinn í mér. Ég tek fram fávitafæluna til öryggis og þann 19. desember (þremur vikum síðar en fávitafælan er einmitt ca þrjár vikur að verka) segir hann mér að þrátt fyrir að vera drulluástfanginn af mér, vilji hann ekkert með mig hafa. Ævintýrin enda úti í mýri.

Nú er ég í sömu sporum og síðustu áramót. Hef nákvæmlega engan áhuga á tegundinni. Fann það samt eitt út á árinu sem skiptir máli:
-Það er rugl sem ég hélt lengi að almennilegir karlmenn verði bara ekki skotnir í mér. Þeir verða það alveg, það er bara ég sem hef ekki áhuga á þeim.

Eins gott að ég er laus undan þeirri geðsýki að verða brjálæðislega ástfangin af fávitum. Nú orðið missi ég áhugann um leið og viðkomandi kemur upp um fávitahátt sinn.
Tilveran er eins og gamalt tyggjó.

Eva | 22:39 | Varanleg slóð | Tjásur (3)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/astskisannall.html

Ég hef ekki snefil af samúð með Saddam Hussein, ekki heldur þótt hann hafi verið hengdur. Mín vegna má hann stikna í helvíti um eilífð. Það sem mér finnst athugavert við aftöku hans er hvorki það að hann eigi það ekki fullkomlega skilið að tapa lfítórunni né að mér finnist eitthvað óeðlilegra að menn leiki Gvuð í þessu tilviki en t.d. þegar þeir finna leið til að ráða niðurlögum sjúkdóms.

Það sem ég hef út á þessa aftöku að setja er annarsvegar það að þeir sem ákváðu hana eru nákvæmlega sömu drullulepparnir sjálfir og það er eitthvað sjúkt og rangt við það þegar kúkur ber óþef á skít. Hinsvegar það að þessi aftaka fullnægir engu réttlæti hvort sem er. Ég gæti skilið rökin líf fyrir líf, en þessi ógeðsspengill er ábyrgur fyrir hundruðum mannslífa en ekki einu. Það er ekkert hægt að lífláta hann nema einu sinni og það liggur því í hlutarins eðli að það er ekki hægt að ná fram neinu sem nálgast réttlæti. Þeir sem eiga um sárt að binda vegna voðaverkanna sem hann stóð fyrir gleðjast kannski einn eða tvo daga en ég hef enga trú á því að svo léttvæg hefnd geri sérlega mikið gagn til lengdar.

Aftaka Saddams Hussein, þjónar þannig engum tilgangi, nema þeim að gefa heiminum skilaboð um alltumlykjandi vald Stóra bróður og margir óttast nú að hún verði til þess að kynda enn meira undir ófriði í ríkjum araba.

Eva | 20:05 | Varanleg slóð | Tjásur (1)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/nu_er_hann_dauur_dauur_trarall.html

Herragarðsdaman ætlaði úr bílnum við Klepp þegar við ókum Hauki í vinnuna í dag. Sagðist ætla í gönguferð. Eftir Sæbrautinni í roki og rigningu. Prrhfrr. Haukur hafði talað um að spítalinn væri nálægt sjónum og hún hefur líklega séð fyrir sér fagra fjöru úr Íslenskri bíómynd. Ég fékk hana til að hætta við, enda var ég sjálf búin að plana gönguferð með henni og held að ég geti fullyrt að henni hafi nú þótt blysgangan mun áhugaverðari upplifun.

Fólk byrjaði að safnast að 20 mínútum eftir auglýstan tíma og eftir korters pauf við að kveikja á kyndlum kom gaur með harmónikku. Göngumenn muldruðu nokkur jóla- og áramótalög niður um hálsmálin döprum rómi og um það leyti sem fyrstu kyndlarnir voru uppbrunnir var loksins haldið af stað. Sumstaðar stoppað til að hreyfa varirnar við harmónikkuundirleik á leiðinni. Jólasveinar voru á randi í Öskjuhlíðinni og uppi við Perlu stóðu þeir fyrir dagskrá, afar langri.

Veðrið var gott, auðvitað æðisleg stemning að ganga um Öskjuhlíðina með logandi blys og flugeldasýningin var stórkostleg. Daman fékk þarna á einu bretti íslenska menningu með öllu sínu tafsi og töfum, kyndilgöngu um mjóan skógarstíg, sem yrði aldrei veitt leyfi fyrir í Englandi hinu græna og flugeldasýningu.

Hárið á mér varð fyrir blysskaða. Ég fann að einhver klappaði mér á kollinn og það var þá koma sem hafði tekið eftir því að það var að brenna. Sviðalyktin gýs upp í hvert sinn sem ég snerti það. Grey Hlynur sem elskar sítt hár og sagði mér síðast þegar ég kom til hans að hann væri með "vaxtarplan" fyrir hárið á mér. Hann reddar þessu áreiðanlega með einhverri djúpnæringu og töfratrixum, hann er svo flinkur.

Skondið annars. Þegar ég var búin að gúggla af mér allan grun um tónleika eða annað áhugavert, hringdi ég í Upplýsingamiðstöð ferðamanna og spurði hvort væri nokkuð um að vera í kvöld sem væri sniðugt að sýna útlendingi. Sú sem ég talaði við benti mér á að skoða djamm.is. Darri er að spila við jungfrúna núna. Held að það sé nær lagi. Allavega hlæja þau bæði.

Eva | 22:12 | Varanleg slóð | Tjásur (2)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/blysganga_fi.html

Ég er úthvíld! Loksins! Hef sofið rúmar 70 klst frá því að ég lokaði búðinni kl 10:30 á Þoddlák. Það er hellingur. Hef ekki gert neitt sem gæti með góðu móti flokkast sem vinna síðan á jóladag, nema að elda einn grænmetisrétt, hengja upp úr tveimur þvottavélum (æxlið er ekkert að hjaðna) og fara með einn ruslapoka í Sorpu. Ég er svo hress að ég gæti hlaupið ef ég sæi ástæðu til þess. Ég ætla samt ekki að hreyfa mig fyrr en magadansnámskeiðið byrjar eftir áramót, enda hef ég ekki lagt það í vana minn að safna spiki þessa einu viku, skil ekki alveg það rugl að éta yfir sig bara af því að tíminn heitir jól.

Við vorum boðin í mat til pabba og Rögnu í gær, svo hér er enn allt fullt af allrahanda afgöngum. Ég þarf því ekki einu sinni að elda fyrr en á gamlársdag. Mitt fólk hefur gegnið svo vel um þessa daga ð ég sé fram á þurfa ekkert að gera fyrir áramót nema rétt að renna rakri moppu yfir gólfið. Ætla að senda Darra í Bónus til að kaupa efni í fyllingu í kalkúninn. Að öðru leyti þarf ég ekkert að gera nema hafa ofan af fyrir tengdadótturinni á meðan Byltingin er í vinnunni.

Hvern fjandann hefur höfuðborgarsvæðið upp á að bjóða, sem er þess virði að sýna það heimskonu sem hefur horft á manndómsvígslu í myrkustu frumskógum Afríku og þekkir hálendi Íslands betur en flestir sem hér hafa alist upp?

Eva | 13:34 | Varanleg slóð | Tjásur (5)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/rambl.html

Þegar Haukur var 6-7 ára sagði hann mér, all-hneykslaður að einhverjir kjánar í skólanum héldu því fram að fólk ætti það til að hafa mök þótt það kærði sig alls ekki um fleiri börn og notaði jafnvel "asnalega blöðru" til að koma í veg fyrir getnað. Það lá við að drengurinn sykki niður úr gólfinu af skömm þegar ég sagði honum að þessir kjánar hefðu reyndar nokkuð til síns máls en hann náði fljótt áttum og sagði:
-Ég er samt feginn að þú og pabbi eruð allavega ekki svoleiðis.

Ég veit ekki alveg hvort ég gerði rétt eða rangt en ég sagði honum að við værum reyndar einmitt "svoleiðis", bæði tvö og hefðum alveg átt það til að fremja verknað af þessu tagi á meðan við vorum gift.
-Jæja, sagði Haukur tortrygginn, aldrei sá ég það.

Ég hef ekki rætt mitt persónulega kynlíf við strákana síðan þetta var og nú kvíði ég dálítið fyrir því að segja þeim frá þessu með hjúkrunarkonubúninginn og stólpípuna. Þeir hafa náttúrulega aldrei séð það en líklega hafa krakkar gvuðsmannsins ekki heldur séð hann veifa sprellanum framan í myndavél og vita þó allt um bólfarir hans. Eða öllu heldur hvað hann hefur EKKI smekk fyrir. Kannski er það málið. Kannski á maður bara að segja þeim hvað maður gerir ekki.

Hvernig hljómar:
"Strákar mínir, bara svo þið vitið það þá hefur mamma aldrei verið mikið fyrir sauðfénað, nema þá til átu. Og brauðvélin, hún hefur semsé aldrei verið notuð í kynferðislegum tilgangi."

Eva | 10:45 | Varanleg slóð | Tjásur (0)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/kannski_frekar_hva_maur_gerir.html

Ég ætlaði einmitt að leiða börnin mín í allan sannleika um afbrigðilegar kynlífshneigðir mínar, í Jesú nafni, en á bara dálítið erfitt með að koma orðum að því.

Hvernig hljómar t.d:
"Darri minn, mér finnst rétt að þú vitir að mömmu finnst voða æsandi að hafa ballgag í trantinum og að láta karl með grísagrímu hengja sig upp í loftið með geirvörtuklemmum."

Eva | 9:44 | Varanleg slóð | Tjásur (3)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/boernin_vita_ekki_enna.html

Ég var fyrst núna að horfa á Kompássþáttinn alræmda með Guðmundi í Byrginu. Gullkorn þáttarins; "börnin mín vita að ég stunda ekki BDSM".

Alveg finnst mér frábært að slíkt traust skuli ríkja milli fjölskyldumeðlima. Aldrei hef ég rætt mínar pervasjónir við syni mína eða spurt þá út í þeirra kynlífsathafnir eða áhugasvið. Það vantar greinilega eitthvað mikið inn í uppeldið hjá mér.

Eva | 9:08 | Varanleg slóð | Tjásur (2)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/boernin_vita.html

Ég hef lengi haft ákveðnar efasemdir um dómgreind séra Karls Sigurbjörnssonar (titilinn "herra" nota ég aðeins um þá sem ég ber virðingu fyrir) og undrast að maður sem svo greinilega vantar nokkrar blaðsíður í, skuli hafa valist til að gegna svo háu embætti.

Stærsta kjaftshöggið fékk landinn um síðustu páska, þegar biskupinn kom upp um vanhæfni sína til að gera greinarmun á því sem er gleðilegt og hinu hlægilega. Ég hélt í hrekkleysi mínu að það rugl kynni að skýrast af því að Karlinn væri tregkímnigáfaður en taldi ekki útilokað að hann slagaði hátt í meðalgreind á flestum öðrum sviðum.

Það bar þó til um þessar mundir að biskupinn, missti enn og aftur í buxurnar. Í þetta sinn opinberar hann þekkingarskort sinn og/eða fullkomið skilningsleysi á listasögunni (sem ég hélt þó að hlyti að vera þokkalega sinnt hjá guðfræðideild Háskóla Íslands) þegar hann gerir jólasögu Baggalúts að umræðuefni í jólapredikun sinni.

Við höfum þess vegna gott af því að leyfa okkur að hrökkva eilítið við og leggja við hlustir og undrast það sem í raun og veru er haldið þarna fram, vegna þess að það er svo yfirgengilegt að engu skáldi, snillingi, listamanni, spekingi -né Baggalúti- fyrr né síðar gæti slíkt til hugar komið. Enda var það Guð sjálfur sem „fattaði upp á því“ eins og unglingarnir segja. Þetta segir Karl upp í opið geðið á listamönnum, listunnendum og öðru fólki sem hefur a.m.k. lágmarks skilning á hugtakinu list.

Er biskupinn ekki með réttu ráði? Dettur nokkrum heilvita manni í hug að halda því fram að í heimi sem hefur getið af sér Lísu í Undralandi, Stubbana og Star Trek, sé saga af meyfæðingu og englakór of yfirgengileg í fráleitni sinni, til að koma nokkrum listamanni í hug?

Vissulega er saga jólaguðspjallsins fráleit. Það eina sem er yfirgengilegt við hana er þó þrákelkni manna til að halda henni fram sem sannleika. Það er út af fyrir sig guðdómlegur brandari að á okkar upplýstu tímum skuli lítill karl, sem gegnir hárri stöðu, reyna að telja almenningi trú um að slíkt ævintýri eigi sér a) stoð í raunveruleikanum, b) guðdómlega uppsprettu.

Mér finnst séra Karl Sigurbjörnsson einhver hlægilegasti brandari sem gengið hefur erinda Gvuðs á Íslandi.

Eva | 10:14 | Varanleg slóð | Tjásur (3)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/biskupinn_er_brandari_gvus.html

Rjéttupphend allir sem verða glaðir þegar þeir fá svona kveðju frá stórfyrirtækjum, bönkum og félagasamtökum.

Eva | 9:36 | Varanleg slóð | Tjásur (4)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/kveja_sem_gleur.html

Jarðfræðingurinn kemur í dag og verður hjá okkur yfir áramótin. Byltingin fer svo með henni út til Bretlands eftir áramótin til að sjá ættarsetrið og fjölskylduna áður en hann fer út í heim að leita sér frægðar og frama. Mér finnst hálfótrúlegt að sonur minn Byltingin skuli vera í tygjum við breska aðalskonu en Jarðfræðingurinn ólst upp (og býr enn) á herragarðinum sem er fyrirmyndin að Fúsastöðum í "Wind in the Willows" og langafi hennar var kveikjan að Fúsa.

Ég er búin að tilkynna Hauki að ég óski eindregið eftir því að fá barnabörn á meðan ég er ennþá í ástandi til að vera skemmtileg amma og þrátt fyrir stutt kynni við Jarðfræðinginn, hefur hann ekki aftekið það með öllu. Nú þarf ég bara að sannfæra Jarðfræðinginn um að hún vilji hvergi búa nema á Íslandi og helst í næsta húsi við mig.

Eva | 8:50 | Varanleg slóð | Tjásur (0)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/ytur.html

Fyrsta aðfangadag ævi minnar horfði ég ekkert á barnaefnið í sjónvarpinu. Við sváfum frameftir (enda hafði öll nóttin farið í að gera það sem við gerum venjulega síðustu 2 kvöldin fyrir jól) og stoppuðum svo góða stund hjá ömmu Hönnu og afa Bjarna.

Eftir að hafa ekið Hauki í vinnuna komum við aðeins við hjá Sigrúnu með jólagjöf. Við eyðum venjulega áramótunum, eftir mat með þeim. Sigrún spurði hvort við gætum ekki borðað saman að þessu sinni og við bundumst fastmælum um að þau kæmu til okkar á gamlárskvöld. Þá datt henni í hug að við gætum sem best haldið jól saman líka. Hún var byrjuð að elda og þar sem við Darri höfðum eiginlega bara æltað að jóla okkur eitthvað smávegis en bíða með aðalhátíðahöldin þar til Haukur kæmi heim, slógum við til, við gætum bara borðað nógu hóflega til að hafa pláss fyrir meira um nóttina. Ég fór heim, sauð kartöflur, henti kjötinu í ofn og stillti á 100 gráður, fór svo til Sigrúnar með nokkra pakka.

Þetta var hið ljúfasta matarboð í góðum félagsskap en ég áttaði mig allt í einu á því að ég hef í rauninni fastari venjur í kringum jól en ég hafði gert mér grein fyrir. Ég verð t.d. alltaf væmin þegar "Í dag er glatt í döprum hjörtum" brestur á, það skiptir mig máli að faðma strákana á slaginu sex og ég hef útvarpið alltaf stillt á jólamessuna undir borðum. Kannski er þetta galið þar sem ég er trúlaus en ég ólst upp við þessa siði og er alveg tilbúin til að hórast í hverju því sem vekur hátíðlega stemningu. Armæðutónninn í prestinum hrærir í mér nostalgíuna og það hefur ekkert með trú að gera. Hjá Sigrúnu eru þessir siðir ekki viðhafðir svo mér fannst þetta ekki vera jól, þótt væri frábært að vera hjá þeim.

Alltaf verða jólin nú samt fullkomin, þótt eitthvað sé á annan veg en venjulega. Darri sótti Hauk á meðan ég bjó til sósu og brúnaði kartöflur. Jólatónleikar í útvarpinu og á meðan "Í dag er glatt" hljómaði í eldhúsinu, komu strákarnir mínir heim. Allt nákvæmlega eins og öll hin jólin nema við borðuðum klukkan 12 í stað 6 og frestuðum því að hringja í vini og ættingja, enda reiknuðum við með því að flestir væru komnir í bælið um 2 leytið.

Afi og amma komu í mat til okkar í hádeginu, hangikjöt með kartöflumúss og laufabrauði eins og hvern einasta jóladag sem ég man eftir og seinnipartinn þegar ég var orðin ein (Darri fór heim með þeim og Haukur að vinna) tók ég fram bókina sem Alexander gaf mér í jólagjöf en grjótsofnaði á annarri síðu. Það segir miklu meira um ástandið á mér en bókina sem virðist hin skemmtilegasta. Framundan eru 5 dagar sem ég ætla að nota til að gera ekkert nytsamlegt. Rétt að lufast til að hita upp afganga og þeyta rjóma, ef þá það. Jól eru hátíðleg og frábær, ég vildi alls ekki sleppa þeim en lets feis itt, fyrir venjulega húsmóður eru aðfangadagur og jóladagur ekki nein afslöppun. Eiginlega ættu allar húsmæður (af báðum kynjum auðvitað) að hafa lögboðið lestrar- og sjónvarpsfrí milli hátíðanna.

Og nú ætla ég að sofna út frá blaðsíðu 3.

Eva | 22:23 | Varanleg slóð | Tjásur (1)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/nottin_var_su_agt_ein.html

Venjulega skreytum við jólatréð á Þorláksmessukvöld. Klárum þvottinn, moppum yfir og skiptum um kerti í aðventukransinum (ég hef alltaf kveikt á þeim öllum í einu enda er aðventukransinn ekki kristilegur siður að uppruna). Þoddláksritúalinu lýkur með jólaöli, eins og hvítöl var kallað til skamms tíma en á mínu heimili er jólaöl aldrei drukkið fyrr en á Þoddlák. Það ásamt laufabrauðinu er heilög hefð. Allt annað er umsemjanlegt en einhverja geðveiki verður maður að halda í, annað væri óheilbrigt.

Að þessu sinni var ég að vinna fram eftir, Haukur til miðnættis og Darri kom ekki heim úr sveitinni fyrr en um 10 leytið. Þoddlákur fór því fram í nótt og endaði á bjór í stað jólaöls.

Eg komin með tölvuna upp í rúm. Ég er í fríi. Í marga daga. Ætla að liggja í bælinu til hádegis ef ég get.
Allt er fullkomið.

Eva | 6:57 | Varanleg slóð | Tjásur (4)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/og_allt_var_fullkomi.html

Ég er orðin svo þreytt að ég get ekki einu sinni hlakkað til þess að komast í frí. Kvíði því bara að horfast í augu við ruslaskrímslið í herberinu hans Darra. (Nei hann er ekki einfær um að taka til hjá sér, hann VILL hafa þetta svona)

Komst í gegnum Bónus í morgun án þess að fara á límingunum en þetta er í fyrsta sinn í 10 ár sem ég ræðst í jólainnkaupin án þess að hafa a.m.k. einn strák með mér. Eiginlega ætti það að vera sjálfsagður réttur hverrar húsmóður að hafa stuðningsfulltrúa með sér í matvörubúðir. Ég uppgötvaði ekki fyrr en eftir á að ég hefði áreiðanlega getað fengið Búðarsveininn til að koma með mér. Ég á aldrei eftir að skilja fólk sem finnst skemmtilegt að versla.

Darri fyrir norðan og óvíst hvenær veðrinu slotar. Ég var að vona að hann yrði kominn heim um miðjan dag á morgun svo ég myndi allavega losna við að skreyta fjandans jólatréð sjálf en heimkoma hans gæti dregist. Haukur verður á vakt og ég reikna ekki með að koma heim fyrr en seint og um síðir.

Ég held að þvottakarfan mín sé með krabbamein. Eða þá að nágrannarnir lauma þvottinum sínum í hana. Það getur ekki verið að þrjár fullorðnar manneskjur noti önnur eins ógrynni af fatnaði.

Eva | 0:09 | Varanleg slóð | Tjásur (2)    http://www.norn.is/sapuopera/2006/12/final_countdown.html