Handa Kúrekanum

Útsendarar Friðriks eru byrjaðir að bora upp við Kröflu. Í leyfisleysi auðvitað, það er víst hefð fyrir því. Yfirvöld gera ekkert í málinu (það er líka hefð fyrir því) en ef ég fer á staðinn og reyni að stoppa þessa ósvinnu, verð ég dregin fyrir dómsstóla. Þannig er nú siðferðið í þessu bananalýðveldi. Ég þarf að kasta galdri. Vona að hann beri þann árangur að Friðrik fái bæði flatlús og njálg.

Halda áfram að lesa

Handa Hugz

Hugz skrifar komment sem krefst ítarlegs svars. Og hér hefurðu það gæskur.

Eins og hefur komið fram hjá mér áður þá hefur ekki verið tekin ákvörðun um brottvísun Miriam. Það er Útlendingastofnunar að taka þá ákvörðun og hún fær tækifæri til að skýra sína hlið áður. Það er hinsvegar ljóst að lögreglan hefur krafist þess að Miriam verði rekin úr landi. Verði það að veruleika má búast við að hverjum þeim útlendingi sem beitir beinum aðgerðum á Íslandi, verði gert ókleift að koma hingað a.m.k. næstu tvö árin. Með slíkri ákvörðum væri þetta fólk sett í sama flokk og Kio Briggs. Halda áfram að lesa

Sagan af Miriam Rose

Miriam ólst upp í Bretlandi. Foreldrar hennar eru umhverfissinnar. Þau eru aktivistar en hafa þó ekki, svo Miriam viti til, tekið þátt í aðgerðum sem teljast ólöglegar. Þau stunduðu lífræna ræktun og ráku fair-trade verslun þegar hún var barn. Í dag býr faðir hennar í Póllandi þar sem hann hefur helgað sig baráttu smábænda gegn erfðabreyttum matvælum. Miriam er alin upp við meðvitund gagnvart náttúrunni og við þá trú að vel stæðu fólki beri heilög skylda til að hjálpa þeim sem minna mega sín. Halda áfram að lesa

Sagan af Devram Nashupatinath

Devram Nashupatinath er bóndi. Hann býr við ána Narmada á Norður Indlandi. Hann á 7 börn. Devram tilheyrir Adivasi fólkinu. Hann ólst upp á sama landi og langalangafi hans og þar bjó hann þar til í fyrra. Ekki af því að landið væri svo frábær bújörð heldur af því að hann átti ekki um neitt annað að velja. Devram er ólæs og tilheyrir einni af lægstu stéttum samfélagsins.

Halda áfram að lesa

Samkvæmisleikur

Í gær heyrði ég athyglisverða sögu af afbrotamanni sem í tilteknu landi er sakaður um að vera ógn við þau gildi sem samfélagið grundvallast á (threat to fundamental society values.)

Það fyrsta sem mér datt í hug var að Usama BinLaden eða einhver vina hans hefði verið handtekinn og ég ætlaði varla að trúa mínum eigin eyrum þegar ég heyrði afganginn af sögunni. Þykja mér þarna stór orð notuð um ómerkilegan glæp. Stjórnvöld í þessu landi (sem er skilgreint sem lýðræðisríki) hafa greinilega allt aðrar hugmyndir um „grundvallargildi“ en ég. Sem vekur aftur spurningar um það hvort lýðræðislega kjörin Talibanastjórn ætti rétt á sér. Trú minni á ágæti svokallaðs lýðræðis hefur hnignað verulega á síðustu árum.

Sagan kom mér til að velta því fyrir mér hvaða glæpir það eru sem ógna grundvallargildum íslensks samfélags. Hver eru þau gildi sem gera Ísland að ríki lýðræðis og frelsis? Hvaða glæpamenn á Íslandi gætu átt á hættu að fá á sig ákæru af þessu tagi? Það fyrsta sem mér datt í hug var landráðamálið, þegar Davíð Oddsson og Halldór Ásgrímsson innrituðu okkar í árásarstríð gagnvart fólki sem við áttum ekkert sökótt við. Vinkona mín nefndi fyrst rétt hvers manns til einkalífs og taldi þá sem stóðu fyrir því að hlera símann hjá Svavari Gests og félögum helst seka um að ógna þeim rétti. Einhvernveginn hef ég samt á tilfinningunni að okkar saksóknari myndi fremur nota þessi orð um sjúklingana á Litla Hrauni en um þá valdsmenn sem raunverulega eru í aðstöðu til að hrista stoðir lýðræðisins.

Hvað dettur lesendum í hug? Hver eru grundvallargildi íslensks samfélags og hvaða glæpamenn ógna þeim gildum? Þegar ég er búin að fá nokkur svör ætla ég að segja nánar frá þessu sérstæða sakamáli.

Þjónustuver Satans

Fyrir ca ári flutti ég Nornabúðina að mestu leyti frá Símanum og yfir til OgVodafone. Það voru góð umskipti og gæfurík. Ég ætlaði mér að flytja heimasímann og allt draslið þangað líka en þegar ég losnaði undan samningnum við Satan, komst ég að því að OgVodafone býður ekki upp á þann möguleika að vera með sjónvarpið tengt í gegnum netið. Halda áfram að lesa

Satans

Ég játa á mig kæruleysi og sofandahátt gagnvart reikningum. Ég skoða þá sjaldan og véfengi þá enn sjaldnar. Ef eitthvað kemur mér spánskt fyrir sjónir (sem gerist sjaldan þar sem ég skoða reikningana mína sjaldan af því að ég hef svo sjaldan ástæðu til þess að véfengja þá) er það fyrsta sem mér dettur í hug að ég hafi gert mistök, yfirsést eitthvað eða gleymt einhverju.

Í gær skoðaði ég símareikninginn minn, aldrei þessu vant og komst þá að raun um að á hann er skráð gsm númer sem ég kannast ekkert við. Af því hef ég greitt 650 kr á mánuði mjög lengi. Ég hugsaði, pældi og þvældi en kom því ekki fyrir mig hvaða númer þetta gæti verið. Í morgun hringdi ég í þjónustuver Satans og bað um skýringu. Fékk það svar að þetta væru posanúmer, sem er rökrétt því ég sagði upp allri annarri þjónustu hjá þessu skítafyrirtæki fyrir margt löngu. Einnig fékk ég að vita að annað posanúmerið (þetta sem ég kannast ekki við) væri greinilega ekki í notkun -sem er líka rökrétt því ég er bara með einn posa, hef aldrei haft fleiri en einn posa og hef ekkert með annan að gera. Bað því um að óvirka posanúmerinu yrði lokað og mér endurgreitt það sem ég hef borgað af því. Þá var mér sagt að til þess að hægt væri að loka númerinu yrði ég að tala við VISA því síminn rukkaði eingöngu fyrir posanúmer sem kortafyrirtækin hefðu skráð hjá hans sataníska þjónustuveri. Mér finnst undarlegt að ég geti ekki lokað posanúmerinu í gegnum Símann þar sem ég þurfti ekkert að tala við VISA til að láta loka því þegar ég sagði Satni upp í október í fyrra. Kannski hafa reglurnar breytst.

Nú jæja, ég hringi í VISA. Nema hvað -númerið er ekki einu sinni á skrá hjá þeim, hvað þá að þau hafi beðið Símann að rukka mig. Strákurinn sem ég talaði við sagðist samt ætla að skoða öll gögn til að ganga úr skugga um hvort hefðu einhversstaðar orðið mistök hjá þeim.

Eina skýringin sem mér dettur í hug er sú að þegar ég flúði frá Satni þá vissi ég ekki að OgVodafone væri ekki með posaþjónustu. Neyddist því til að biðja þjónustuver þess andskota Símans að virkja posanúmerið aftur. Ég spurði hvort væri hugsanlegt að við þá breytingu hefðu orðið einhver mistök og ég væri rukkuð fyrir númer sem ég hafði sagt upp stuttu áður (vegna klúðurs hjá Símanum) en bæði Síminn og VISA aftaka það. Ég hef einu sinni lent í vandræðum með posann. Þá voru svörin hjá Símanum einmitt þau að ég skyldi bara kvarta við VISA. Svörin hjá VISA voru hinsvegar þau að líklega væri vandamálið hjá Símanum en þau skyldu gera allt sem í þeirra valdi stæði til að aðstoða mig. Sem þau og gerðu. Vandamálið var hjá Símanum. Ég hef líka iðulega fengið rangar upplýsingar þar á bæ. Eitthvað hefur þjónustan samt skánað því ég er búin að hringja í þjónustuverið tvisvar í morgun og fékk í bæði skiptin samband mjög fljótlega. Meiri samkeppni takk.

Tjásur