Ég er ekki með námsleiða en ég er samt ekki kennarasleikja. Ég er búin að lesa alla dönskubókina, hún var skemmtileg og ég skildi næstum allt. Ég ætla samt ekki að segja neinum frá því. Ég á fullt af leyndarmálum um kynlíf og guðdóminn og allskonar en þetta er asnalegasta leyndarmál sem ég hef átt.
Dagbók frá 7. bekk 20
Þórunn segir að strákar hugsi bara um eitt. Það geri ég reyndar líka. Stundum finnst mér ég vera meiri strákur en stelpa. En samt finnst mér gaman að vera dömuleg og vera í flottum náttkjólum. Mamma gaf mér ljósbláa siffonnáttkjólinn sinn af því að hún er orðin of feit í hann en hún vill ekki að ég noti hann í skólanum. Hann er æðislegur og ég fór samt með hann í skólann. Ég vona að mamma haldi áfram að fitna. Hún er alltaf með leggja sig veikina og þá þarf ég að passa svo mikið. Stundum þoli ég hana ekki en samt er hún svo fyndin þegar hún er ekki í fýlu að maður fer alltaf að hlæja og þá þoli ég hana alveg en ég vona samt að hún verði mjög feit ef hún heldur áfram að vera svona leiðinleg.
Dagbók frá 7. bekk 19
Gredda, gredda, gredda. Maður hættir að vera feimin við orð ef maður segir þau nógu oft. Rósa segir að ég sé með greddu á heilanum. Ég reyndi að segja henni að það væri orðið gredda en ekki greddan sjálf sem ég væri með á heilanum en hún fattaði ekki hvað ég meinti. Reyndar er ég líka með greddu á heilanum en ekki bara orðið sjálft. Maðurinn er ekki það sem hann borðar, (því þá væri ég súkkulaðikex) maðurinn er það sem hann segir.
Dagbók frá 7. bekk 18
Ég er með höfuðið fullt af dónalegum hugsunum. Ég sé eitthvað dónalegt við hluti sem eru alls ekki dónalegir. Ég veit ekki einusinni hvort ég er með klofið á heilanum eða heilann í klofinu. Um síðustu helgi dreymdi mig m.a.s. dónaskap. Ég hélt að það kæmi bara fyrir stráka en kannski tala stelpur bara ekki mikið um svoleiðis. Ég vona allavega að ég tali ekki mikið upp úr svefni. En stelpurnar eru alltaf sofnaðar löngu á undan mér og ég vakna á undan þeim líka svo það er ekki mikil hætta á að þær fatti það. Freyja talar stundum upp úr svefni en aldrei um neinn dónaskap.
Dagbók frá 7. bekk 17
Stundum er allt svo stórt inní manni að maður verður að garga eða lemja eða eitthvað og það er kannski asnalegt en það er samt sannleikur. Í kvöld var ég glöð af því að himininn er svo blár að maður gæti gargað. Og það gerði ég. Við fórum í labbitúr og ég gargaði af gleði og Silla sagði að ég væri vangefin. En það er ég ekki. Það eru hinir sem fatta ekki að stundum á maður að skrækja af því að himininn er blár. Það er út af guðdómnum.
Ég trúi ekki á guð en ég trúi á guðdóminn. Guðdómurinn hefur ekki skoðanir og hann getur ekki ákveðið neitt. Hann er bara í öllu og það er út af honum sem himininn er blár og það hefur ekkert með Jesús að gera. Það er heldur ekki hægt að tala við hann en maður fattar hann samt. En það þýðir ekkert að reyna að útskýra þetta með guðdóminn fyrir fólki af því að kristindómurinn er búinn að eyðileggja allt með því að blanda illgjörnum kalli saman við hann. Ég ætla sko ekki að fermast.
Klúrasta bók allra tíma
Dagbók frá 7. bekk 16
Það eru næstum allir í 8. bekk komnir með sobba. Þeir sem eru ekki með sobba eru samt með hálsklút svo að allir haldi að þeir séu með sobba. Rósa segist vera hætt með Palla Mikaels. Ég meina það! Við héldum partý í kvöld þegar var búið að slökkva ljósin. Sigga og Silla komu til okkar og við vorum með helling af bugleys og nammi. Sigga spurði Rósu eitthvað um Palla Mikaels, bara til að stríða henni. Hún segir að þau séu hætt saman. Hún er nú bara asni að vera ennþá að ljúga því að hún hafi í alvöru verið með þessum Palla. Við trúðum því næstum því í 6. bekk en þegar Bjarni vinur hans var búinn að eignast bíl 14 ára, þá nennti enginn að hlusta á þetta lengur. Ég skil hana samt alveg. Mig langar líka að einhver sé hrifinn af mér en samt ekki Helgi. En ég hefði samt sleppt þessu með bílinn ef ég hefði búið til svona gervikærasta.
