Maðurinn er eins og húsið hans segir Húsasmiðurinn.
Til að hægt væri að koma reiðu á risið þurfi að opna það upp á gátt, rífa gluggann úr og bera ruslið út og almennilegt stöff inn. Og nauðsynlegt að gera þetta allt saman með opnum huga. Næst voru brotnir veggir á miðhæðinni, hjarta hússins. Svo þurfti að moka gömlum skít út úr kjallaranum. Halda áfram að lesa
Ég held að ég sé ekkert sérstaklega andleg. Allavega næ ég engu sambandi við þennan anda sem spúsi minn heldur fram að sé í húsinu. Ég fann vissulega fyrir einhverjum sérstökum anda þar áður en hann flutti til mín. Eftir það hef ég aldrei fundið fyrir þessum ákveðna anda í húsinu. Halda áfram að lesa
Ástþór Magnússon forsetaframbjóðandi er umræddur maður. Umræddur en ekki sérlega umdeildur. Umræðan hefur að mestu leyti verið samhljóma dómar um að maðurinn sé fyrst og fremst vitleysingur og hafi auk þess óþægilegt augnaráð. Halda áfram að lesa
Óttar hefur lagt eftirfarandi spurningu fyrir vinnufélaga sína og nokkra aðra:
Ef þú værir fangi og ættir að sæta hópnauðgun og öðrum misþyrmingum en mættir velja um það hvort kvalarar þínir væru amerískir eða arabískir, hvort þætti þér þá bærilegra? Halda áfram að lesa
Það eru þrír stórir gallar á íslensku þjóðbúningunum. Það er ferlegt vesen að klæða sig í suma þeirra, þeir eru of dýrir til að lenda á forgangslista meðalheimilis og hvað kvenbúningana varðar hafa þeir ekki fylgt tískunni. Halda áfram að lesa
Ef orð einhvers eru fyrir rétti dæmd „dauð og ómerk“ jafngildir það þá ekki því að maðurinn hafi verið dæmdur rógberi?
Og ef maður hefur verið dæmdur ómerkur orða sinna, sumsé rógberi eða einhver sem ekki er mark á takandi, er þá við hæfi að sá hinn sami gegni æðsta valdaembætti þjóðarinnar? Ef við hæfi að dæmdur afbrotamaður, jafnvel þótt dómurinn hafi ekki séð ástæðu til að refsa fyrir brotið, heldur einungis að tilkynna þjóðinni að ekki sé að marka allt sem maðurinn segi, setjist í stól dómsmálaráðherra?
Væri þá ekki eins við hæfi að gera gjaldþrota mann fjármálaráðherra? Skipa framhaldsskólafallista í stól menntamálaráðherra?
Hvers vegna þurfa íslenskir ráðamenn svona sjaldan að axla ábyrgð á eigin afglöpum?
Hvers konar heimóttir erum við eiginlega að láta svona mikla spillingu viðgangast?
Þegar ég var lítil fannst mér Öxar við ána furðulegt kvæði og alls óviðeigandi að lúðrasveitin flytti það á jafn hátíðlegum degi og 17. júní. Halda áfram að lesa