Greinasafn fyrir flokkinn: Allt efni

Fíkjublaðið

Birt þann af

Þegar eldri sonur minn fæddist, áttaði ég mig á því að ég var fær um að kasta frá mér fíkjublaðinu. Ég veit ekki alveg hvernig ég lærði það. Sennilega smátt og smátt.

Elsta minning mín um særða blygðunarkennd er frá fyrsta vetri mínum í skóla. Vinsæll strákur í 2. bekk kíkti á mig á klósettinu og grobbaði sig af því við hina krakkana. Ég varð miður mín. Skömmin svo þungbær að ég gat ekki einu sinni sagt mömmu frá þessu og lengi á eftir sat ég í spreng í lengri tíma frekar en að pissa í skólanum. Ég minnist þess ekki að hafa nokkurn tíma aftur upplifað mig jafn svívirta því þótt ég hafi orðið fyrir mun grófari árásum síðar, var ég þá búin að taka þá afstöðu að það sé tilgangslaust að skammast sína fyrir eitthvað sem aðrir gera manni. Ég segi ekki að ég hefði gyrt niður mig í mannfjölda en þegar nokkrir strákar ruddust inn í búningsherbergi sundlaugarinnar þremur árum síðar, skrækti ég og reif fram handklæði bekkjarsystrum mínum til samlætis, frekur en skömm. Halda áfram að lesa →

Vitjun

Birt þann af

Svolítið framandlegt að vera hér aftur. Eftir öll þessi ár. Leggja bílnum í stæðið við hliðina á stæðinu sem eitt sinn var stæðið mitt. Það er búið að skipta um útidyrahurð og gólfteppi en gömlu hjónin með púddelhundinn sem dó búa enn á 2. hæð og einstæða móðirin (sem ég frétti seinna í kvöld að sé ekki lengur einstæð) á þeirri 3.ju.

Ganga upp stigann og snerta vegginn sem ég hallaði mér upp að á meðan ég kyssti svo sætan og skemmtilegan mann hálftíma áður en ég lokaði augunum og lifði það af, árið sem Keli var í Albaníu. Áfram upp á 4. hæð, næstum eins og heimsækja sjálfan sig nema ég fer ekki alla leið að mínum dyrum. Halda áfram að lesa →

Orðasvipan hreinskilni

Birt þann af

Eitt þeirra orða sem sumt fólk (fáir þó held ég og vona sannarlega að ég hafi rétt fyrir mér) notar sem svipu á aðra er orðið hreinskilni. Mér finnst afskaplega ógeðfellt þegar fullorðið fólk beitir aðra persónulegum dónaskap eða gefur óviðeigandi upplýsingar um skoðanir sínar á öðrum, undir yfirskini hreinskilni eða jafnvel heiðarleika. Móðgunin sjálf getur verið nógu slæm en þegar viðkomandi ætlar að svara fyrir sig er umsvifalaust stungið upp í hann með einhverju á borð við; „afsakaðu ef ég hef móðgað þig en ég er bara svo hreinskilinn“. Með þessu er möguleiki þolandans á því að halda reisn sinni tekinn frá honum nema hann sé þeim mun harðari í horn að taka. Halda áfram að lesa →

Dr. Kiss Kiss

Birt þann af

Ég tilheyri diskókynslóðinni skilst mér. Samt finnst mér ég tilheyra hippatímanum, bæði hvað varðar viðhorf og tónlistarsmekk. Mér fannst diskóið ekkert leiðinlegt en ég var heldur ekkert sérstaklega hrifin af þeirri tónlist. Ég var tæpra 9 ára þegar ég uppgötvaði Megas, heyrði í honum í útvarpinu og fékk hann gjörsamlega á sálina. Mamma gaf mér Fram og aftur blindgötuna stuttu síðar og vinkonum mínum, sem kunnu Abba textana utan að (án þess að skilja neitt í ensku nema baby og I love you) og sungu hástöfum í hárbursta með tilheyrandi danshreyfingum, fannst ég í besta falli sérvitur og þó miklu fremur hreinræktaður fáviti. Halda áfram að lesa →

Þú mátt fá’ana því ég vil ekki sjá’ana

Birt þann af

rassEinhverntíma í síðustu viku heyrði ég (í fréttum RÚV) sagt frá könnun sem sýndi að mjög hátt hlutfall bandarískra telpna á grunnskólaaldri (mig minnir allt að 40% 10 ára stúlkna) töldu sig vera of feitar. Þetta hljómar skelfilega. Erum við virkilega búin að innræta börnum staðlaðar ímyndir um það hvernig fólk eigi að líta út, svo freklega að þau þjáist af óþarfa útlitskomplexum strax í grunnskóla? Á fréttinni var allavega ekkert annað að skilja. Halda áfram að lesa →

Bjarnargreiði

Birt þann af

Fyrir um 13 árum eignaðist ég vinkonu sem mér þykir ennþá vænt um þótt við höfum sáralítið samband haft síðustu árin. Á þeim tíma vorum við hinsvegar heilmikið saman. Hún var nógu lítil til að ég gæti notað fötin hennar en of stór til að hún gæti notað fötin mín. Halda áfram að lesa →