Afurbataróni á Jesúflippi sprengir í nokkrar útlifaðar en afdópaðar og landinn kemur rækilega upp um skyldleika sinn við Gluggagægi og Gáttaþef. Myndbönd birt á netinu, Lille ven verður endalaus uppspretta gamanmála og skáldskapar. Þetta þykja mun áhugaverðari fréttir en tillögur Bandaríkjamanna um afnám mannréttinda þeirra sem eru ósáttir við utanríkisstefnu þeirra.
Af og til er ég beðin um upplýsingar um það hvernig best sé að bera sig að við þá iðju að kalla fram anda og fá hann til að ýta glasi fram og til baka. Ku þetta vera helsta leið andanna til að koma skilaboðum til okkar jarðneskra. Reyndar hef ég aldrei heyrt þess nein dæmi að skilaboð andanna séu á nokkurn hátt merkileg en þó hef ég heyrt sögur af undarlegri hegðun anda sem hafa jafnvel fleygt glasinu út í vegg. Það get ég reyndar vel skilið. Ekki væri ég til í að láta 17 ára fáráðlinga fíflast með mig á þannan hátt.
Það sem mér finnst merkilegast við þetta er að andarnir skuli ekkert fylgjast með nýjungum. Ef ég væri andi og fyndi mig knúna til að eiga einhver orðaskipti við þessa heims lýð, þá gengi ég einfaldlega að næstu tölvu. Ef andinn veldur því að færa glas, hlýtur hann alveg eins að geta pikkað á lyklaborð.
Á vef kirkjunnar kemur fram að Vinaleið, „kærleiksþjónusta í grunnskólum“ sé ekki meðferðarstarf heldur stuðningsviðtöl og sálgæsla. Jafnframt kemur fram að dæmi séu um að nemendur sæki slík sálgæsluviðtöl 6 tíma á viku. Ég mætti um tíma í vikuleg viðtöl hjá sálfræðingi og það var kallað meðferð. Ég hef ekki fundið útskýringu kærleiksþjónanna á muninum á stuðningi og meðferð. Getur einhver sagt mér í hverju munurinn liggur?
Einu sinni var maður sem vissi ekki í hvorn fótinn hann átti að stíga. Hann kunni ekki að ganga, steig bara í hægri fót og vinstri til skiptis. Þannig hafði hann komið sér upp þægilegri rugghreyfingu sem var svo sefandi að enda þótt hann gæti ekki gengið, var hann eiginlega ekkert sorgmæddur. Halda áfram að lesa
Ég vona að allir samkynhneigðir sem eru í sambúð flytji lögheimilið sitt til Bolungarvíkur og flykkist á þorrablótið. Ég vona líka að peysufatalufsurnar sem standa fyrir þessari (vonandi) eindæma mismunun, fái sveppasýkingu í klofið og klæðist því þjóðlegum ullarbrókum með gati í skrefbótarstað á umræddu blóti, drekki sig á peruna og fletti pilsunum upp um sig svo dýrðin blasi við þessu hrútspungaétandi sjálfsbirgingspakki.
Orðið „Stokkhólmsheilkennið“ er notað um tilhneigingu fórnarlamba mannræningja til að mynda tilfinningatengsl við drottnara sína og standa jafnvel með þeim. Það svosem ekkert annað en sláandi dæmi um meðvirkni, sami veikleiki og er að verki þegar fólk sættir sig við að búa við kúgun og frelsissviptingu af hendi fjölskyldumeðlima.
Ójöfnuður hefur ekki aukist. Allir samfélagshópar hafa hækkað álíka mikið í tekjum (eða um 100%), hinir tekjulægstu jafnvel eilítið meir en hinir. Þannig hafa þeir sem höfðu 60.000 kr á mánuði 1993, 120.000 í dag en þeir sem höfðu 1 milljón áður um 2 milljónir í dag.
Hvað eru menn svo að tala um aukinn ójöfnuð? Þetta eru pottþéttir útreikningar sem sýna að jöfnuður er í raun mun meiri nú en fyrir 15 árum.