Geðbólga dagsins

„Eva þarf að fara í pólitíska afvötnun“ skrifaði ég í statuslínuna mína á facebook. Hafði verið að lesa moggablogg og var hreinlega að sökkva niður í kjallara.

Það er til marks um að áhugi sé að þróast í sjúklega þráhyggju, þegar maður ákveður að hugsa ekki meira um pólitík þann daginn en er svo einhvernveginn, án þess að vita hvernig það gerðist, búinn að opna fréttasíðu. Og rekur fyrst augun í þetta.

Að búa á Íslandi í dag er eins og að búa með virkum alkóhólista. Maður veit svona röklega séð að það er ástandið sem maður býr við sem er sjúkt, en efast þó stöðugt um eigin geðheilsu. Og hefur góða ástæðu til.

Einhliða umræða um kynlífsiðnað

sexwork4

Ég hef nokkrum sinnum orðið fyrir því að þeir sem eru mér ósammála um klám- og kynlífsgeirann telja að skoðanir mínar beri þess merki að ég viti ekki, eða trúi því ekki, að kúgun og glæpir tíðkist í kynlífsiðnaði. Ég hef áður áður komið inn á tengsl kapítalisma og vændis en líklega er ástæða til að skýra nánar hvað ég er að fara. Halda áfram að lesa

Arnaldur er ofmetinn

Ég held að Arnaldur Indriðason hljóti að vera ofmetnasti rithöfundur Íslandssögunnar. Mér finnst, þrátt fyrir andúð mína á þeim bókum hans sem ég hef þegar lesið, ótrúlegt að verulegar vondar bækur vinni til verðlauna í fjölþjóðlegri samkeppni svo ég ákvað að gefa Grafarþögn séns. Fyrsti kaflinn slapp nokkurn veginn en síðan hefur höfundur hvað eftir annað komið upp um hæfileikaleysi sitt sem rithöfundar. Nú er ég komin á bls 41 og það er fyrst hér sem bullið gengur fram af mér.

Rannsóknarlögreglumaðurinn Erlendur, sem þrátt fyrir áratuga starf við að upplýsa morð og myrkraverk hefur ekki varphænuskilning á því málfari, siðareglum og hugsunarhætti sem einkennir undirheima Reykjavíkur, eltir fremur ógæfulegan mannvesaling út af Kaffi Austustræti og nær að hrinda honum í götuna. Og hér kemur svo gullkorn úr þessari stórmerkilegu Glerlyklissögu:

Tvö pilluglös hrundu úr vösum hans og Erlendur tók þau upp. Sýndist það vera e-töflur.

Af hverju gefa svona fáir góðir höfundar út glæpasögur? Kannski af því að góðir höfundar gera þá kröfu til sjálfra sín að þeir viti EITTHVAÐ um umfjöllunarefnið? Arnaldur virðist allavega vera alveg laus við að hafa vit á því sem hann skrifar um.