Hef legið í djöfullegri hálsbólgu frá mánaðamótum. Verið svo hundveik að ég gat ekki einu sinni skrifað og er þá mikið sagt. Er rétt að jafna mig núna en orðin svo horuð að ég lít út eins og beinagrind í latexgalla. Halda áfram að lesa
Slökkvið á símanum
Mér finnst dapurlegt þegar fólk er svo háð gemsanum sínum að það getur alls ekki slökkt á honum. Maður getur nánast aldrei verið viss um að fá að tala við vini sína í friði því maður getur alltaf átt von á að síminn hringi eða viðkomandi verði bara að svara sms skeyti, hvort sem maður er staddur heima eða á veitingahúsi. Reyndar finnst mér þetta gegndarlausa símamal oft beinlínis dónalegt. Halda áfram að lesa
Bónorðsbréf
Lánsamlegt er að ljúka dotorsprófi
lipur og fín er vörn þín vinur góður
menningarviti og Morkinfræðasjóður
mælskur en beitir þófi í besta hófi.
Þér vil ég klappa tífalt lof í lófa
legg ég svo á að happ þig elti og hróður
aukist með ári hverju og andans móður
að endingu ber þér spurn úr hófi grófa;
hvort mærin ljúf þín bíði, björt og hrein
blíðlynd trutildúfa, dáfríð píka
engill með húfu, siðprúð auðnarhlín?
Og verði ég þrjá um fertugt ennþá ein
(ætla ég þá þú sért að pipra líka)
hvort Morkinskinna má ég verða þín?
Þarf ég limágræðslu?
Ég var rétt í þessu að opna tölvupóstinn minn sem ég hafði ekki litið á í 3 daga. Í pósthólfinu vor 15 skilaboð, öll frá fyrirtæki sem síðustu vikur hefur oft á dag sent mér bréf þess efnis að ég eigi kost á að kaupa eitthvert töfralyf sem stækkar typpi og eykur stinningu. Ég hef aldrei svarað slíkum pósti heldur eytt honum jafn óðum enda hef ég ekki typpi (hvað þá typpi sem ég vil láta stækka) og þekki engan og hef aldrei þekkt neinn sem mér finnst þurfa á slíku töfraefni að halda. Halda áfram að lesa
Jafnrétti í reynd?
Kunningi minn hringdi í mig í fyrradag. Allt gott að frétta af honum, var á leiðinni út á land að vinna. Það kom mér nokkuð á óvart þar sem ég vissi ekki betur en að hann væri hæstánægður í vel launuðu starfi sínu í Reykjavík. Allt hefur sína skýringu; hann var nefnilega að fara í barneignafrí og fannst auðvitað tilvalið að nota tækifærið til að stunda svarta vinnu.
Ég varð hneyksluð og hreytti einhverju í hann um misnotkun á almannafé og rétti barnsins til að hafa hann heima. Hann svaraði að bragði að þetta fyrirkomulag hentaði öllum. Móðirin færi á atvinnuleysisbætur, sem væru svipaðar og launin sem hún gæti haft enda vonlaust að nokkur réði einstæða móður með ungbarn í vinnu nema hún sýndi starfinu sérstakan áhuga. Barnið hefði móður sína heima en sjálfur hefði hann hvorki vit á smábörnum né áhuga á að vera stöðugt með þeim. Hann sjálfur hefði hærri tekjur en áður (með skattsvikum) og orlofið hans yrði lagt inn á bankareiking handa barninu. Allir glaðir!
Í gær kom svo fram í Fréttablaðinu að 1 kona af hverjum 100 fengi hálfa milljón í fæðingarorlof, hins vegar næði 1 karl af hverjum 11 þessari upphæð. Svona er nú jafnréttið í reynd: til að tryggja barninu mínu myndarlega innistæðu á bankabók þarf ég ekkert að gera nema finna því pabba sem hefur ekki sérstakan áhuga á ungbörnum og sætta mig við launamun kynjanna.
——————
Þennan pistil birti ég fyrst á annál 17. júní 2003. Í dag er ég nokkuð viss um að launamunur kynjanna skýrist miklu fremur af ólíku vali kynjanna en af kerfisbundinni mismunun. Ég vil að umönnunarstörf og önnur láglaunastörf séu metin að verðleikum. Mér finnst þó allt í lagi að konur séu körlum líklegri til að vinna hlutastörf og fáránlegt að yfirvöld séu að skipta sér af því hvernig fólk skiptir fæðingarorlofi á milli sín.
Er þetta sápa eða hvað?
Öryrkinn, maður konunnar minnar kom í bæinn í gærkvöld. Mér skilst að hann ætli að vera hér fram á mánudag. Furðulegt að maðurinn skuli aldrei þurfa að vinna yfirvinnu eins og annað fólk. Hann kemur orðið flestar helgar og svo liggja þau í símanum þess á milli. Halda áfram að lesa
Internet
Ef mig þjakar angurs húm
og einsemd fyllir mitt tómarúm
þinn leikur huggar ljúft og blítt
því allt er nú sem orðið nýtt.
Ef þreyttur og fúll þú þarfnast mín
þegar í stað ég kem til þín
um internetsins órætt land
yfir kaldan eyðisand.