Ég var í fimmta bekk og fyrsta daginn í nýjum skóla varð ég alvarlega ástfangin í fyrsta sinn. Hann hét Valli og var með svart hrokkið hár og andlitið skellótt af freknum. Sennilega hefur fullorðna fólkinu ekki þótt hann laglegur krakki en hann var leiðtogi og það ekki að ástæðulausu. Hann var skemmtilegur strákur, skarpgreindur og orðheppinn, óþekkur með afbrigðum en kom ekki illa fram við aðra krakka. Hann var óvenju réttsýnn. Hann gat tuskast við jafningja sína og lét þá alveg heyra það sem ekki stóðu sig í fótbolta en hann gerði sér grein fyrir því hverjir í hópnum voru minnimáttar og harðbannaði allt ofbeldi í þeirra garð. Halda áfram að lesa
Valentínusarblogg
Veturinn minn í Leeds átti ég vingott við geðbilað málfræðiséní. Hann safnaði biblíum og smokkaleiðbeiningum, því hann sagði að þetta tvennt væri nákvæmlega eins allsstaðar í heiminum og þessvegna nauðsynlegt þeim sem vildi læra sem flest tungumál. Hann færði mér gjöf á Valentínusardaginn og af því að við vorum ekki á Íslandi fannst mér það ekkert mjög asnalegt. Halda áfram að lesa
Klámsýki Gvuðs
Hahh þarna plataði ég þig. Þessi færsla snýst hvorki um Guð eða gvuð og því síður um klámsýki þeirra félaga.
Ég hef tekið eftir því að ef ég nefni guðdóminn eða eitthvað tengist hinu kynræna í titli færslunnar, eykst aðsóknin á síðuna um 100-150%.
Ég ætlaði bara að tékka á því hvað gerðist ef ég nefndi hvorttveggja :-Þ
Íþróttapresturinn er auglýsingaskrumari
Mikið finnst mér gott mál að einhver skuli nenna að gagnrýna þetta orkuátak Latabæjar. Mér finnst íþróttaálfurinn hundleiðinleg fígúra (eins og allir predikarar) og fjandans frekja að troða þessari sjálfsskipuðu lífsstílslöggu inn á heimilin án þess að foreldrar séu spurðir álits.
Snjallræðislygi hjá markaðsstjóranum að orkuátakinu sé ekki ætlað að skila hagnaði. Öll kynning fyrirtækis sem er stofnað í þeim tilgangi að búa til peninga, hefur þann tilgang að skila hagnaði og orkuátakið er kynning fyrir Latabæ, kynning sem ekki er nokkur möguleiki fyrir börn að komast hjá því að verða fyrir áhrifum af.
Ástúð
Það er ekki af illgirni, (ég myndi alveg viðurkenna það ef svo væri) sem mér hlýnar um hjartaræturnar þegar ég sé mistök hjá manni sem ég hef svo mikið álit á að ef ég væri ekki viss hefði ég sagt nei, þetta er áreiðanlega ekki hann, þetta eru allt of klaufaleg mistök til að það geti staðist. Halda áfram að lesa
Dýpra en bliss
Ég sá Glæp gegn diskóinu í gær. Það er góð saga en mig vantar almennilegt íslenskt orð yfir tilfinninguna sem góð saga skilur eftir. Halda áfram að lesa
Sál mín situr á fjósbita
Oftast fara skoðanir mínar og tilfinningar saman. Svo upplifi ég þessi undarlegu augnablik þegar hjartað segir eitthvað allt annað en höfuðið. Það er skrýtið. Halda áfram að lesa