Partýið var ekki alveg að gera sig. Ég hafði vonast eftir nostalgísku syngisamkvæmi en einhvernveginn snerist það upp í íþróttamót þar sem allir áttu helst að taka þátt ellegar snarhalda kjafti á meðan hinir íþróttuðu. Ég rölti með Spúnkhildi og æskuunnustu mannsins sem átti ekki tíkall yfir á minn eigin vinnustað. Þar var rólegt, einu karlkúnnarnir í fylgd kvenna eða á aldur við föður minn og þar sem ég sá loksins hring Kynþokkaknippisins 2 dögum eftir að ég fékk frátekningu hans staðfesta hjá Pólínu, sá ég síst meiri ástæðu til að flagga táldráttarkjólnum þar en í samkvæminu. Halda áfram að lesa
Greinasafn fyrir merki: Tímavillti Víkingurnn
Fatt
Ég hafði eiginlega hugsað mér að fara í ljós og verja svo seinni partinum fyrir framan spegilinn, lakka táneglur mínar með perlumóðurlakki og þekja yndisfagran líkama minn með appelsínuhúðareyði, vaxstrimlum, hárnæringu og maska, alveg þar til spegillinn segði hátt og skýrt; Halda áfram að lesa
Þetta verður góður vetur
Þetta verður góður vetur. Allavega menningarlegur. Drengirnir mínir gáfu mér árskort í Borgarleikhúsið, jibbý! Í gær sáum við Yongulfrumbyggjana (það eru ekta halanegrar en ekki segja syni mínum Fatfríði frá því að ég hafi notað það orð) í Salnum og í kvöld er ég að fara með Spúnkhildi í Hafnarfjarðarleikhúsið og þaðan í syngipartý. Verulega langt síðan ég hef lent í slíku og ÞAÐ verður gaman.
Draumur söngfílsins
Svara
Söngvarinn hefur ákveðinn fíling. Þessvegna er hann ekki söngfugl heldur söngfíll.
-Eva, heldur þú að það geti staðist að þessi fituhlunkur sé góður í rúminu? segir Hótelstjórinn.
-Ég veit það bara ekki, ég hef aldrei sofið hjá feitum manni svo líklega yrði ég bara að prufukeyra hann til að svara þessu. Halda áfram að lesa
Staðan
Sökum langvarandi nettengingarleysis, húsnæðishrakninga og vinnuálags hefur sápuóperan verið lítt virk undanfarið. Það stendur til bóta. Núna.
Reyndar er ég líka smátt og smátt að henda inn því sem ég skrifaði í dagbókina mína á meðan ég hafði ekki nettenginu, með réttum dagsetningum auðvitað. Halda áfram að lesa
Lykillinn að hamingjunni
Ég er loksins búin að finna lykilinn að lífshamingjunni. Þ.e.a.s. ekki minni eigin lífshamingju, heldur lífshamingju mjög margra annarra. Ég gæti semsé gert margt fólk afar hamingjusamt með því að ráða mig í framhaldsskólakennslu og kaupa þokkalega blokkaríbúð á höfuðborgarsvæðinu, helst í Breiðholtinu eða Hafnarfirði. Halda áfram að lesa
Að elska
Að lokum sæki ég sængina mína í bílskúrinn hans pabba. Hún lyktar eins og húsasmiðurinn. Og drengurinn sem fyllir æðar mínar af endorfíni sestur á rúmstokkinn. Halda áfram að lesa