Lenti í löggunni

Jamm, ég lenti sumsé í löggunni.

Við Anna fórum á djammið á föstudagskvöldið. Ég er ekki góð í því að djamma. Held svei mér þá að ég hafi staðið mig betur í frystihúsinu á Tálknafirði forðum daga (aldrei hefur hæfileikaleysi mitt rist dýpra, hvað þá áhugaleysið) og fór heim edrú, ein og með sjálfstraustið í molum. Reyndi að sannfæra sjálfa mig um að færni manns til að skilja skemmtanagildi þess að öskra upp í eyrun á ókunnugu fólki, jafnframt því að berjast gegn súrefnisskorti og táraflóði af völdum reykeitrunar á þeim tíma sem náttúran ætlaði okkur að vera sofandi, væri ekki algildur mælikvarði á manngildi fagurrar konu. Það mistókst. Halda áfram að lesa

Kraftur í safnið

Þessi vika hefur verið sannkallað sumarfrí. Kraftasafnið mitt er orðið svo stórt að það kemst vara fyrir í geymslunni.

Ég er að vísu búin að lóða helling og steypa kerti, mála rúnir, þvo og þrífa og sitja fundi út af jafn leiðinlegum hlutum og bókhaldi en ég er líka búin að hvíla mig, horfa á sjónvarpið, mæta í matarboð, halda matarboð, fara til spákonu, nota pinnahælana frá Ameríkunni tvö kvöld í röð! fá fréttir sem ég veit ekki hvort eru góðar eða slæmar, lenda í þriðju gráðu lögregluyfirheyrslu og setja á mig andlitsmaska. Svo er Málarinn búinn að setja upp vinnuljós í eldhúsinu og herða allar skúfur í eldhússinnréttingunni svo heimilið er óðum að verða fullkomið eins og allt annað í lífi mínu.

Í dag ætla ég að ráða krossgátu og drekka kappútsínó. Það er nefnilega hamingjan. Svo ætla ég í Grasagarðinn og sýna dindilhosunum Ingibjörgu og Sigrúnu forvitnilegasta skilti sem sett hefur verið upp á Íslandi -ever.

Já það er fjör.

Bráðum koma blessuð jólin

Skjótt skipast þau já.

Þar sem hefð hefur myndast fyrir því að konan sem ég elska fái ný og ómótstæðileg karríertækifæri á 6 vikna fresti (og taki þeim öllum), fæ ég nú á næstunni, gegn gjaldi sem ég veit ekki hvernig ég ætla að greiða, tækifæri til að bæta við mig ríflega 100 vinnustundum á mánuði. Ég hef ákveðið að borga það gjald brosandi. Ég hef hinsvegar ekki enn tekið afstöðu til þess hvort ég á að líta á það sem refsingu Mammons fyrir að hafa hegðað mér eins og fáviti gegn betri vitund eða verðlaun fyrir að hafa sýnt þolinmæði, langt umfram það sem er mér eðlilegt.

Í augnablikinu lítur út fyrir að ég verði að fresta ástargaldrinum einn mánuðinn enn, en skítt með það. Mammon hefur staðið með mér hingað til og hann veit áreiðanlega hvað hann er að gera.

Annar þjófur

Síðustu nótt braust einhver inn í búðina mína án þess að valda neinum skaða svo vitað sé. Í nótt hafði einhver fyrir því að rífa númeraplötu af bílnum mínum og leggja hana snyrtilega ofan á toppinn.

Ef bíllinn hefði staðið við búðina eða á planinu fyrir framan blokkina þar sem ég bý, hefði ég velt því fyrir mér hvort sama fólk hefði verið að verki. Ég hef hinsvegar ekki trú á því að ég eigi svo ötula umsátursmenn að þeir hafi komist að því að ég yrði niðri í miðbæ, á bílnum, í nótt. Ég er ekki beinlínis þekkt fyrir djammfíkn og hef ekki rætt áform mín um að verða mér úti um lungnakrabba og skítalykt í kvöld, við neinn nema Önnu. Tel því ósennilegt að nokkur tengsl séu á milli þessara atburða, nema þá helst táknræn. Þau eru hinsvegar staðfesting þess að ég hef dottið niður á sérdeilis góðan þjófagaldur.

Hefndin er sæt

Á menningarnótt í fyrra stal einhver bastarður frá okkur einum steini. Ég lagði umsvifalaust á hann álög og síðan hefur hann þjáðst af krónískum njálg.

Eins og allir vita vinnur hvannarfræ gegn njálg og ég held að líklegasta skýringin á þessu innbroti í nótt sé sú að þjófurinn sé orðinn örvæntingarfullur og hafi brotist inn í von um að losna við njálginn. Það mun líka heppnast en fagnaðu ekki of fljótt gæskur. Næst skal ég útvega þér lús. Stökkbreytta afbrigðið.

Þjófagaldurinn virkaði

Í nótt var framið innbrot í Nornabúðina. Glugginn hefur verið spenntur upp, greinilegt mar eftir verkfæri og gluggatjaldið og hreindýrshornið sem hékk í honum hefur hrunið niður.

Ekkert var skemmt og eftir gaumgæfilega leit sjáum við ekki að neitt hafi verið numið á brott, nema hugsanlega einn pakki af hvannarfræi en það er sú jurt sem minnst selst hjá okkur.

Fórnarsjóður Mammons er á sínum stað og ekki að sjá að neitt hafi verið tekið úr honum. Kassinn óopnaður og öll skiptimyntin í honum. Tölvan óhreyfð og ekkert sem bendir til þess að hafi verið átt við nokkurn hlut, hvort sem um er að ræða litla fjörusteina eða fokdýra listmuni.

Þjófagaldurinn virkar.