Að hylja naflann

Afmæli Önnu. Bloggheimur mættur í grímubúningum og það virðist viðeigandi. Við erum uppdiktaðar persónur, allavega að nokkru leyti og gervið má nota til að viðhalda ákveðinni fjarlægð. Gott ef mér finnst ekki hálfóþægilegt þegar ég kynni mig sem Sápuóperu og viðmælandinn spyr um eigið nafn. Halda áfram að lesa

Auðvitað var hann hleraður

man-eavsdropping-688x451

Einkalíf fræga fólksins þykir svo rosalega áhugavert (ekki skil ég hversvegna) að fjölmenn stétt manna lifir góðu lífi á því að njósna um ómerkilegustu athafnir þess og græðir fúlgur fjár á myndum þar sem einhver stjarnan klórar sér í nefinu.

Enginn þarf að velkjast í vafa um að til eru bankastarfsmenn sem fylgjast gaumgæfilega með bankareikningum Egils Ólafssonar. Enginn þarf heldur að efast um að einhver starfsmaður í heilbrigðisgeiranum hefur lagst í rannsóknarvinnu til að komast að því hvort Megas hafi fengið klamma eða Sóley Pétursdóttir farið í fóstureyðingu.

Fólk er bara því miður oft á svo lágu plani að fá kikk út úr því að vita hvað fræga fólkið er að bardúsa í einkalífi sínu. Áhuginn beinist ekki bara að hugsanlegum stórglæpum eða banvænum sjúkdómum, heldur líka að hversdagslegum hlutum. Þessvegna er ekkert vafamál að einhverntíma hefur síminn hjá Jóni Baldvin verið hleraður. Það var auðvelt. Kannski voru það útsendarar íslensku leyniþjónustunnar. Kannski Nató. En kannski líka bara einhver meðallúser hjá Landssímanum, sem fannst gífurlega áhugavert að vita að Bryndís væri með siginn fisk í pottinum.

Jól í aðsigi -ííííts!

Ég sá á blogginu hennar Rögnu að þar á bæ er jólakortagerð að hefjast. Mikið lifandis skelfing eru þessar konur duglegar. Ég tel mig góða ef mér tekst að hefja jólaundirbúning 10. desember. Þegar ég verð búin að jafna mig eftir þetta smá slys sem ég lenti í um daginn (hélt að það væri bara smáskeina en reyndist hafa skorið inn í bein) og get farið að þrífa af einhverju viti heima hjá mér, get ég litið á það sem forstigsjólahreingjörning.

Kannski get ég notað dauða tíma í búðinni til að láta Búðarsveininn föndra fyrir mig jólakort. Það yrði fróðlegt að sjá útkomuna. Hann er listrænn strákurinn, samdi m.a. texta sem heitir „Ég elska að ríða Satan“ fyrir metal-hljómsveitina sína. Ég held samt að það sé ekki jólalag.

Lítil þúfa

Síðustu daga hef ég varið um 6 klst á læknabiðstofum. Á fimmtudagskvöldið steinleið yfir mig inni á læknavakt eftir gróteskar lýsingar á mögulegum afleiðingum þess að að meðhöndla sár í heimahúsum og tilvísun til handaskurðlæknis ef sýklalyf skiluðu ekki sýnilegum árangri á 30 klst. Í dag brosti annar læknir í kampinn og sagðist ekki hafa neina trú á þeim mikla tauga- og sinaskaða sem hinn læknirinn hafði spáð mér og fullkomlega óraunhæft að vænta árangurs á 30 klst þegar bólgan væri svona mikil. Halda áfram að lesa

Leiðrétting

Í gær þurfti ég að eyða klukkutíma á biðstofu. Tók upp sorprit af tilviljun og við mér blasti umfjöllun frá des 2005, sem ég hef ekki séð fyrr, þar sem Nornabúðin kemur við sögu. Þar er það haft eftir mér að með Ægishjálmi megi hleypa bráðabrókarsótt í konur.

Þetta hef ég auðvitað aldrei sagt enda er þetta tóm tjara. Eina leiðin sem ég þekki sem er til þess fallin að nota Ægishjálm í þeim tilgangi að koma konu til, er sú að húðflúra hann á kviðinn á Johnny Depp.