Efstastigsheilkennið

Málið er í stöðugri þróun. Stundum skipta orð smám saman um orðflokk. Sennilega eru greinilegustu dæmin um það samsetningar úr atviksorðum og sögnum sem eru að breytast í lýsingarorð. Þannig má deila um hvort háttsettur er lýsingarorð sem beygist; háttsettur, háttsettari, háttsettastur eða atviksorð + sögn.

Iðulega tala fjölmiðlar um háttsettustu menn landsins. Sjálfri finnst mér rökrétt að tala um hæst settu menn landsins. Sömuleiðis vil ég að einn sé betur stæður en annar í stað þess að vera velstæðari.

Þetta er umdeilanlegt, enn a.m.k. Þó er engum vafa undirorpið að rétt er að tala um fólk á skítalaunum sem hina lægst launuðu. Með því að tala um þá lægst launuðustu erum við bæði búin að setja atviksorð í efstastig og einnig breyta sagnorði í lýsingarorð. Og það gengur bara ekki.

Ég get ekki gert upp við mig hvað mér finnst mest hræðilegast; veltengdasta fyrirtækið, beststæðasta fyrirtækið eða lægstlaunaðasti samfélagshópurinn.

Burðarjálkabálkur

Mínir blíðlyndu burðarjálkar, Sjarmaknippið hið eldra og Týndi hlekkurinn, eru í kaupstaðarferð. Þeir ætluðu að gista í nótt en létu svo ekkert sjá sig, sjálfsagt endað á fylliríi og kvennafari og er það vel. Vonir standa til að fóstursonur minn löggæsluhetjan flytji inn til mín um áramótin og vænti ég þess að ég sjái þá hina jálkana tvo og helst fríða sveit áhangenda mun oftar en síðustu árin. Halda áfram að lesa

Tíkarskrafl

Blíða reynist vera ágætur skraflfélagi. Í kvöld spiluðum við tíkarskrafl. Það er spilað á sama hátt og venjulegt skrafl að öðru leyti en því að ef maður (kona) getur búið til orð sem er sannarlega lýsandi fyrir skítlegt eðli síns fyrrum ektamaka, þá fær hún 10 tíkarstig fyrir það. Þetta er hentugt að því leyti að með þessu móti öðlast orð eins og asni og auli, viðunandi verðgildi. Halda áfram að lesa

Ó það er svo þroskandi að eiga fyrrverandi maka

Ég efast um að nokkur manneskja hafi gert mér jafn mikið gott og elskulegur barnsfaðir minn. Í hvert sinn sem ég er orðin svo örvæntingarfull af karlmannsleysi að ég að því komin að kasta mér í fangið á næsta rugludalli sem birtist, kemur eitthvað upp á sem minnir mig svo rækilega á það hvers vegna ég skildi við hann að allir sambúðarórar mínir hjaðna eins og froða á flóaðri mjólk. Halda áfram að lesa

Að virða skoðanir

Opinions_89133c_3054273Út frá síðasta pistli mínum spannst dálítil umræða um mismunandi skoðanir og mér finnst sú umræða gefa tilefni til að varpa fram spurningu um það hvort mönnum beri alltaf, stundum eða aldrei siðferðileg skylda til að virða skoðanir annarra og ef ekki alltaf, hvernig eigum við þá að meta það hvaða skoðanir eru virðingarverðar?

Mér þætti einnig forvitnilegt að sjá hugmyndir þeirra sem þetta lesa, um það hvað felst í raun í því að virða skoðanir annarra. Get ég „virt“ skoðun sem stríðir gegn samvisku minni? Eða merkir það að virða skoðanir annarra í raun ekki annað en það að þær skipti okkur ekki nógu miklu máli til þess að við nennum að mótmæla þeim af sannfæringu? Hvaða hugmyndir hefur þú um þessa hluti?

 

Firring

Að drengjunum mínum frátöldum er engin manneskja í veröldinni sem ég elska meira en systir mín dýravinurinn. Hún er að vísu galin en hefur þó getað lifað með því hingað til og hún er svo mikið yndi að ég þekki enga manneskju sem er jafn erfitt að vera reiður við. En nú held ég að hún hljóti endanlega að vera að missa glóruna. Hugmynd hennar um að kenna köttunum og kjúklingunum að leika sér fallega saman er ekki hugsuð sem djók, henni er alvara! Halda áfram að lesa

Tvenns konar beyging nægir

Algengt er að fólk blandi saman þágufalli töluorðanna tveir og þrír.
Þessi orð eru til með tvennskonar beygingu: sumir segja tveimur og þremur í þágufalli, aðrir tveim og þrem. Hvorttveggja er jafnrétthátt en orðmyndirnar tvem og tvemur eru hinsvegar afleitir sambræðingar þessara tveggja orða.

Tvenns konar beyging er nógu flókin þótt við bætum ekki fleiri möguleikum við. Temjum okkur að segja tveim eða tveimur með greinilegu ei-i. Og kennum börnum okkar það líka.