DV mun lifa

060110 (1)Ég sé ekki alveg lógíkina í því að ásaka menn opinberlega um morð, sem ekkert bendir til að þeir hafi framið, þegar augljós sök þeirra er sú að brjóta mann niður andlega með því að ásaka hann opinberlega um glæp, sem hugsanlegt er að hann hafi framið. Halda áfram að lesa

Ætli ég þurfi að yfirstíga tepruskapinn? 2. hl.

-Það má hann bróðir þinn þó eiga að það hefur aldrei verið neitt kvennaflangs á honum. Sagði móðir mín Dramgerður. Hann hefur svosem átt kærustur en hann er allavega ekki sofandi hjá þessari í dag og hinni á morgun.
Ég fann sjálfa mig hnykla brúnir.
-Heldurðu að hann segði þér frá því ef hann stæði í einhverju stóðlífi?
-Maður hefði heyrt af því ef svo væri, svaraði hún og virtist enginn efi í hennar hjarta. Halda áfram að lesa

Ætli ég þurfi að yfirstíga tepruskapinn?

Það er hægt að halda uppi símasamræðum við móður mína, allavega að vissu marki, á meðan maður reynir að lifa sig inn í Trainspotting. Rankaði við mér þegar hún tók sér í munn orðið endaþarmsmök. Ég er bara svo mikil tepra að mér hálfbregður alltaf þegar móðir mín byrjar að ræða sódómí og annað á þeirri línu. Halda áfram að lesa

Uns sekt er sönnuð

Ætli söluhagnaður gærdagsins hafi náð sögulegu hámarki hjá DV?
Ef svo er hljóta þeir að vera glaðir.
Ég verð allavega alltaf glöð þegar fleiri krónur koma í kassann en ég átti von á.

Spurningin sem flestir spyrja sig hinsvegar er hvað má það kosta?

Hvað ætli líf hans hafi skilað DV mörgum þúsundköllum?

Lena farin

Þá er hún farin. Ég lít á það sem morðtilraun.

Jódís fór út með sömu vél og bað mig þess lengstra orða að sleppa öllum fárviðrisgöldrum. Hmprff… það var hvort sem er afleit hugmynd og ég efast um að ég hefði náð neinu áhrifaríkara en slyddu.

Fullt tungl um helgina og upp úr því geta tiltekin dusilmenni vænst þess að eitthvað fari að visna undan þeim. Ég er nefnilega miklu jákvæðari gagnvart endurgjaldsgöldrum en því að möndla við náttúruna og hef enga trú á jafnvel dánarvottorð dugi til þess að þetta pakk læri að skammast sín.

Sundlaugarsaga

Þessi saga er tileinkuð félagsþjónustu Hafnarfjarðarbæjar

Barnið kastaði sér skríkjandi út í djúpu laugina. Ekki með kút og ekki einu sinni kork og ekkert benti til þess að það kynni að synda. Barnið sökk en skaut upp aftur, virtist skemmta sér prýðilega og ekki gera sér minnstu grein fyrir hættunni. Halda áfram að lesa