Á andlegu nótunum

Ég hitti reglulega fólk sem hefur mikla og góða reynslu af andalæknum. Ég hef spurt nokkra að því hvort þeir geti komið mér í samband við andalögfræðing, andapípulagningamann eða andaendurskoðanda en það er víst fremur fábreytilegt atvinnulíf í Himnaríki svo það hefur ekki gengið upp. Ég held að þetta sé voða mikið svona 1920 samfélag þarna uppi, allt menntaða liðið annaðhvort kennarar eða læknar. Og nokkrir hörpuleikarar jú. Halda áfram að lesa

Leg

Það vantar hvorki í mig kvenlegurnar né kynlegurnar. Duglegurnar eru hinsvegar eitthvað að ryðga.

Þetta agalega orð

Móðirin var í öngum sínum. Stöðug valdabarátta við fimm ára dóttur hennar var gjörsamlega að fara með geðheilsu hennar og félagslíf til fjandans, að maður tali nú ekki um sjálfsmynd þess sem býr við ógnarstjórn smábarns. Halda áfram að lesa

Atvinnumótmælendur

Ég hef nú svosem ekki komist yfir að lesa allt það sem bloggað hefur verið um aðgerðir trukkakalla að undanförnu. Það má því vel vera að margur bloggarinn hafi tekið upp frasann; þarf þetta ekkert að vinna? en ég hef allavega ekki séð það enn.

Endurskilgreint

Forsætisráðherra hefur víkkað skilning minn á orðinu ofbeldi. Við erum að tala um forsætisráðherra, hvers ríkisstjórn sér enga sérstaka ástsæðu til að gera athugasemdir við manndráp og pyndingar í öðrum löndum svo fremi sem það eru stjórnvöld sem skipuleggja slíkt og framfylgja.

Að kunna að skammast sín

Ég var að hlusta á þetta viðtal fyrst núna. Ég hef aldrei verið sérlega hrifin af þeirri öfgafrjálshyggju sem Hannes Hólmsteinn hefur boðað en ég dáist virkilega að viðbrögðum hans við þessu heimildamáli. Það er svolítið vanmetinn hæfileiki að kunna að skammast sín. Mér finnst Hannes sýna þann hæfileika og virði hann meira fyrir vikið.