-Af hverju ert þú í þessum kjól? urraði sonur minn Hárlaugur.
-Það er nú við hæfi að fara þokkalega útlítandi á ballett og svo getur vel verið að ég fari á karlafar á eftir, sagði ég.
-Þú ert alltaf á karlafari, tuðaði hann. Halda áfram að lesa
-Af hverju ert þú í þessum kjól? urraði sonur minn Hárlaugur.
-Það er nú við hæfi að fara þokkalega útlítandi á ballett og svo getur vel verið að ég fari á karlafar á eftir, sagði ég.
-Þú ert alltaf á karlafari, tuðaði hann. Halda áfram að lesa
Mér tókst að bora 0,7 mm bor næstum alveg í gegnum fingurgóm um daginn. Fór sem betur fer ekki í bein en fann borinn snúast í sárinu og var furðu lengi að átta mig og slökkva á vélinni. Það var ótrúlega lítið sárt en nöglin klofnaði og er mjög ljót. Ég hafði áhyggjur af því að ég fengi sýkingu en það hefur ekkert borið á neinu, finn ekki einu sinni til nema smá seiðing ef ég þrýsti á brotnu nöglina. Vel sloppið.
Ég er svo heppin að eðlisfari. Samt er rauður blettur á stærð við títuprjónshaus á fingurgómnum til sannindamerkis um gat í gegnum holdið.
Það er eitthvað skrýtið við að hafa uppfinningamann að störfum við eldhússborðið, ekki við að setja tækið saman, heldur við að hanna það.
-Jæja, nú skulum við gá hvort þetta virkar, nei það er alltof mikil spenna á þessu en ég held ég viti hvað þarf að gera til að fá þetta rétt … Halda áfram að lesa
Úr staðleysu
hafa nöfn okkar kallast á,
bergmálað í draumum
sem báru hold mitt
til dyflissu þinnardyflissu þína
til veruleika míns.
Geislum hefur undarleikinn fléttað íshelli þinn
og varpað ljósi á óþekkt göng að óþekktum kjarna.
Staðleysa mín, svipa þín
en svipur minn
í nafni þínu.
Kastali minn stendur á hæðinni.
Ljós í efsta turnglugga
og úlfar varna óboðnum inngöngu.
Gerði þyrnirósa umkringir.
Flýgur hrafn yfir.
Silkiklædd tek ég á móti þér
með veldissprotann reiddan til höggs,
dyngja mín tjölduð flauelsdúk
er þú krýpur mér að fótum.
Meðan þú dvelur hlekkjaður í turni mínum
og hlustar á hringlið í keðjunum
grunar þig síst
að bak við virkisvegginn
blakti veruleikinn
strengdur yfir snúru í formi Hagkaupsbols.
Spunkhildur nokkur, bráðskemmtilegur bloggari, stakk upp á því núna um daginn að kirkjan legði sitt af mörkum til að auðvelda þjóðinni þetta langa og stranga kennaraverkfall. Rökin eru auðvitað þau að það sé og hafi verið yfirlýst stefna kirkjunnar að styðja þá sem eiga við vanda að etja og að kirkjan hljóti að tileinka sér orð Krists „leyfið börnunum að koma til mín“. Halda áfram að lesa