„Ég átti ekki við þig“

Lestin renndi að og kona sem hafði greinilega gengið hraðar en henni þótti þægilegt kom niður á brautarpallinn í sömu andrá. „Ég er fegin að ég náði lestinni, það er svo langt á milli ferða á kvöldin“ sagði hún um leið og við stigum inn í vagninn. „Annars á maður ekki að kvarta yfir Scotrail, ég bjó í London í tvö ár og lestarkerfið þar er hræðilegt. Það er ekki mikið um seinkanir hér og lestirnar eru hreinar og þægileg sæti“ hélt hún áfram. Hún settist á móti mér og var greinilega í stuði til að spjalla. Ég tók undir ánægju hennar með Scotrail, sagðist ekki spennt fyrir því að aka í vinstri umferð. Halda áfram að lesa

Áramótaheitið

Ég hef alveg staðið við að taka myndir en þær eru allar ömurlegar og mig langar ekki að birta þær. Lét mig hafa það fyrstu dagana af því að ég hélt að ég þyrfti bara að læra á vélina og ætlaði ekki að finna mér neina afsökun. En það er ekki ég sem er vonlaus. Borghildur kom í gær og sannreyndi að það er myndavélin sem er drasl. Við erum að fara heim í dag og þar er betri sími með myndavél sem er örugglega töluvert betri. Það er reyndar frekar fúlt að alla daga það sem af er árinu hef ég haft eitthvert tilefni til að mynda og má búast við að það verði heldur minna um hopp og hí á næstu vikum en ég verð þá bara að taka myndir af Einari.