Kristni í skólum enn eina ferðina

Á ögurstundum í lífi þjóðar getur varla verið forgangsmál að forða börnum frá boðskap um rökhyggju og réttlæti. Þessvegna ættum við að fá Matthías Ásgeirsson til að fara í barnaskóla og segja börnunum frá hugmyndum Richards um Gvuð. Er það ekki Hanna Birna?

Nú, er það annað? Gott og vel Hanna Birna. Semjum. Þú mátt hleypa kirkjunni inn í skólana til að fara með faðirvorið og syngja sálma ef ég má koma og fara með gullkorn úr anarkistunni minni og fá anarkistakórinn til að syngja „kók er kúkur kapítalsins“.

Kannski ætti hinn kristilegi innanríkisráðherra landsins að kenna Útlendingastofnun að gæta sinna minnstu bræðra og koma á kærleika, umburðarlyndi og öðrum „kristilegum gildum“ innan síns eigin valdsviðs fremur en að reka áróður fyrir trúboði í skólum.

Óður til letinnar

Letingjar eru í senn nytsamar verur og skaðlegar.

Þúsund þakkir, þið sem eruð mér ósammála en dreifið pistlunum mínum samt af því að þið nennið ekki að lesa nema þrjár línur. Þið eruð æði.

Og þið sem eruð mér sammála en skammið mig af því að þið nennið ekki að lesa nema þrjár línur, þið eruð líka æði. Án ykkar myndi engin hjarðmennska þrífast.

Umræður

Stjórnlagaþingsframbjóðandi um aðskilnað ríkis og kirkju

Jóhanna Heiðdal Sigurðardóttir, frambjóðandi til Stjórnlagaþings, vill hafa hina evangelísk- lúthersku kirkju sem Þjóðkirkju. Hún vill ekki aðskilja ríki og kirkju, því hún vill geta haldið jól og páska og að fólk eigi þess kost að láta skíra börn og ferma.

Þetta er skarplega athugað hjá Jóhönnu. Í öðrum löndum þar sem ríki og kirkja eru aðskilin eru engin jól eða páskar og ekki eru börn skírð og fermd. Við þetta má bæta að jarðarfarir voru lagðar niður um leið og skírnir og fermingjar, páska og jól, í þeim ríkjum sem hafa aðskilið ríki og kirkju.

Í Þýskalandi er ástandið svo slæmt að þar hefur enginn verið jarðaður síðan 1918. Enda er lyktin orðin svakaleg.

Uppfært:
Tengillinn hér að ofan tengir ekki lengur á stefnu Jóhönnu en hér má lesa fulla tilvitnun.