Staðalmyndir og úrelt viðhorf eru svo sannarlega fyrir hendi og mjög áhugavert að skoða þær. Það er einmitt hægt að nota klassísk kvæði og sögur til að vekja spurningar hjá börnum. Mínum strákum fannst alveg glatað að Rúdolf með rauða nefið skyldi vera lagður í einelti og „hann fékk bók en hún fékk nál og tvinna“ varð efni í samræður um kynjajafnrétti.
En að armæðast af heilagri vandlætingu yfir því að höfundar séu börn síns tíma, hvað heitir það á íslensku?
Þegar aðgerðasinnar hafa sig í frammi eru þeir alltaf ungmenni, jafnvel þegar yngsti beini þáttakandinn er tvítugur, sá elsti 47 ára, meðalaldur 32ja ára og langflestir þeirra sem komu að undirbúningi og studdu aðgerðina eru komnir yfir 25 ára aldur. Það eru líka ‘ungir aðgerðasinnar’ sem eru að verki í aðgerðum þar sem MFÍK konurnar (flestar komnar yfir fimmtugt) og hernaðarandstæðingar á aldrinum 40-70 ára eru í meirihluta. Ekki svo að skilja að mér þyki það neitt sérlega sorglegt, ég er alveg til í að vera flokkuð sem ungmenni, enda er ungt fólk ekkert ómerkilegra en aðrir.
Ég hef grun um að ég hafi verið fyrst til að nota hið ágæta orð aðgerðasinni, sem er nú orðið fast í málinu. Ég er ánægð með það.