Það sem Jón Steinar gleymir

Þetta er alveg rétt hjá Jóni Steinari en hann gleymir því að margir þeirra sem taka lán hafa árum saman unnið svokölluð lálaunastörf, sem merkir að hann leggur á sig meiri vinnu en sanngjarnt getur talist miðað við þá umbun sem hann fær. Niðurfelling skulda gæti verið ein leið til að leiðrétta þá skekkju sem skapast við það.

Hann gleymir því líka að þar sem svokölluð verðtrygging viðgengst, neyðist fólk til að skuldsetja sig án þess að hafa nokkra hugmynd um hversu háa upphæð það þurfi að greiða í framtíðinni.

Þegar búið er að laga þessi tvö vandamál, getum við talað um að það sé óréttlátt að láta þá ríku taka á sig hluta af skuldum hinna fátæku.

Við getum ekki bjargað öllum með handafli

Auðvitað er ég sammála Heiðu um að við eigum að bjarga þeim núna.

Vandamálið er bara það að ef vandamálið er innbyggt í kerfið þá verða það aðeins þeir sem bera sig eftir því, þeim sympatískustu og þeir viðfelldnustu sem fá hjálp. Þetta á við á öllum sviðum, hvort sem við hugsum um sjúklinga og aðstandendur þeirra, flóttamenn, fólk í fjárhagsvanda, þolendur heimilsofbeldis eða eineltisbörn. Gott mál ef þessi fjölskylda fær aðstoð frá áhugafólki en við ætlum að byggja velferðarkerfi á söfnunum meðal áhugafólks, þá verða þeir útundan sem funkera illa félagslega eða bera ekki sorgir sínar á torg.

Að sjálfsögðu geta björgunaraðgerðir stuðla að kerfisbreytingum og þegar fólk í neyð býr við kerfi sem bregst þá er ekkert um annað að ræða en að þeir sem hafa samúð með því hjálpi til. Hinsvegar er það ekki nóg, við verðum að breyta kerfinu þannig að fólk geti veikst eða átt veik börn án þess að missa heimili sín. Það er óþolandi að fólk þurfi að reiða sig á ölmusu.

Fátækt eða fásinna?

Sorrý en þessi umfjöllun er undarleg.

Eins óviðeigandi og mér finnst það að vekja athygli á galla á bótakerfinu með því að draga athyglina að ákveðinni fjölskyldu sem hefur ekki svindlað á kerfinu heldur aðeins nýtt sér réttindi sín, þá finnst mér samt eðilegt að menn hafi í huga að orðið ‘fátækt’ merkir ‘lágar tekjur’ ekki það að kunna ekki með þær að fara. Vandamál umræddrar konu er ekki fátækt heldur eitthvað allt annað.

Konan bað sjálf um að fjallað yrði um mál hennar. Mér finnst Lóa Pind hafa gert því ágæt skil.