Dómurinn í garðbekkjarmálinu

Mér finnst þetta vægur dómur og nánast ósvífið að sækja um áfrýjunarleyfi.

Mikið er um það rætt að fólk eigi að sýna lögreglunni virðingu. Ef fólk sýnir löggunni ekki fulla virðingu þá er ekkert rökréttara en að sneiða það sundur í miðju að víkingasið, og þar sem sverð tíðkast ekki lengur er handhægast að nota til þess garðbekki. Það eina sem fór úrskeiðis þarna er það að ódámurinn slapp við mænuskaða.

Lögreglumenn vinna störf sín undir miklu álagi og við erfiðar aðstæður. Þessvegna er mikilvægt að til þeirra starfa veljist ekki hrottar og fávitar. Það gilda reglur um það hvenær má áfrýja dómi og hvenær ekki. Í þessu tilviki hefur hann ekki rétt til þess en getur sótt um undanþágu. Mér finnst það jaðra við ósvífni þar sem maðurinn er augljósa sekur. Hinsvegar vona ég að hann fái að áfrýja því þar með er hugsanlegt að dómurinn verði þyngdur.

Þetta er nú dálítið vangefið

Kæra Freyja

Það er enginn að gera lítið úr fötluðum með því að benda á hið augljósa, að fötlun skerðir möguleika fólks á að vera sjálfbjarga.

Ég ber mikla virðingu fyrir þinni baráttu fyrir réttindum fatlaðra og finnst þú stórkostlegur karakter. En ég er fegin að vera ekki í þinni aðstöðu og ég mér finnst jákvætt þegar tekst að ráða við sjúkdóma sem með tímanum valda fötlun. Mér þætti líka jákvætt að vilja koma í veg fyrir að ríkisútvarpið lamist. Lamist í þeirri merkingu að geta ekki sinnt hlutverki sínu, alveg eins og lamaður líkami getur ekki sinnt þörfum manneskjunnar sem hann hýsir.

Er einhver hissa á því að RÚV geti ekki sinnt öryggishlutverki?

RÚV vissi ekki af þessu!

Einhver gaf þá skýringu að lögreglunni þætti ekki jákvætt að of margir vissu af hættuástandi á meðan það stæði yfir. Ég er viss um að ríkislögreglustjóri sér heldur ekkert jákvætt við að almenningur viti að greiningardeild hefur útvegað erlendum njósnastofnunum upplýsingar um íslenska borgara. Það er ekki í verkahring lögreglunnar að meta hvort það er jákvætt eða neikvætt að almenningur fái fréttir.

Ég vil fá að vita hvar skotbardagar eru í gangi. T.d. vil ég geta gengið úr skugga um að ættingjar mínir og vinir sem búa í hverfinu séu óhultir. Ég vil geta forðast að fara á svæði þar sem átök eru í gangi. Ég vil líka fá fréttir af náttúruhamförum og stórslysum strax. Að sjálfsögðu á lögreglan að láta ríkisútvarpið vita af skothríð inni í íbúðarhverfi.

Skotinn

Þegar banaslys verða er venjulega beðið með að tilkynna nafn hins látna þar til tryggt er að aðstandendur hafi fengið fréttirnar. En þegar maður fellur fyrir byssuskoti lögreglu þá eru samdægurs birtar um hann upplýsingar sem benda öllum sem til hans þekkja á nafn hans. Hver er tilgangurinn með þessari frétt?

Ætli aðstandendur hafi verið spurðir álits á því hvort fjölmiðlar birtu upplýsingar sem jafngilda nafnbirtingu? Ég skil alveg að blaðamenn stígi varlega til jarðar svona á fyrsta degi. Það eru örugglega margir í löggunni í sárum líka. En lá virkilega meira á að upplýsa um það hver maðurinn er en hver það var sem skaut hann?