Einu sinni leit ég á kosningadag sem hátíð. Að fara á kjörstað varð athöfn. Kaffihús á eftir, vakað yfir sjónvarpinu í góðra vina hópi, a.m.k. þar til úrslit þóttu ljós og stundum til síðasta atkvæðis.

Í dag finnst mér þessi dagur frekar standa fyrir blekkingu og undirokun en lýðræði og frelsi. Það er nákvæmlega sama hvað ég kýs eða hvort ég kýs, ég fæ alltaf það sama, valdapýramída, þar sem nokkrir menn faldir á bak við stórfyrirtæki, ríkja yfir fjöldanum og bera svo bara við ‘trúnaði’ þegar Jón almúgi vill fá að vita á hvaða hátt er verið að ráðskast með örlög hans. Það eina sem við getum hugsanlega haft áhrif á, er hverjir sjá um að tilkynna okkur að okkur komi það ekki við hvernig auðlindir landsins séu nýttar og í þágu hverra eða hver gerði hverjum vinargreiða og hvað hann fékk að launum.

Kosningar snúast ekki um það hvernig landinu er stjórnað, heldur hverjir fái að vera háttvirtir þingmenn og hæstvirtir ráðherrar. Að sniðganga kosningar, skila auðu eða ógildu nú eða éta kjörseðilinn, felur ekki í sér afstöðuleysi, heldur afstöðu gegn kerfi sem byggir á valdníðslu stórfyrirtækja, spillingu embættismanna og fáfræði og sinnuleysi almennings.

Ég hefði haldið að smettin á þeim sem bjóða sig fram til þingsetu séu öflugri áróðurstæki en barmmerki með listabókstöfum. Ef er bannað að reyna að hafa áhrif á það hvernig kjósendur greiða atkvæði, væri þá ekki rökrétt að banna aðgang þingmannsefna að kjörstöðum, nema þeir hylji andlit sín?

Bjarni Ben kaus fyrstur

Skyldi þessi nefnd einnig beina sterkum tilmælum til þeirra sem selja auðlindirnar okkar um að hafa þá samninga uppi á borðinu?http://www.dv.is/frettir/2009/3/26/otto-spork-gerdi-leynisamning-um-vatnsrettindi/

Hvað mun gerast þegar AGS verður kominn með puttana í alla stjórnsýslu hér fyrst Íslendingar eru þegar farnir að selja frá sér vantsréttindin, án aðkomu sjóðsins?

Og hvað ætlar almenningur að gera? Sætta sig við 95 ára leynisamning um mikilvægustu auðlind heimsins?

Ég er hrædd um að þessi endalausa valdníðsla og leynimakk verði til þess að fólk grípi til vopna. Og satt að segja sé ég ekki að verði hjá því komist .

„Sterk tilmæli“ um upplýsingagjöf

Auðvitað sóttist enginn annar flokkur eftir styrk. Ég hefði ekki einu sinni trúað þessu upp á Sjálfstæðisflokkinn.

Ég verð ekki oft orðlaus en…

Enginn sóttist eftir styrk nema Sjálfstæðisflokkurinn

„Eva þarf að fara í pólitíska afvötnun“ skrifaði ég í statuslínuna mína á facebook. Hafði verið að lesa moggablogg og var hreinlega að sökkva niður í kjallara.

Það er til marks um að áhugi sé að þróast í sjúklega þráhyggju, þegar maður ákveður að hugsa ekki meira um pólitík þann daginn en er svo einhvernveginn, án þess að vita hvernig það gerðist, búinn að opna fréttasíðu. Og rekur fyrst augun í þetta.

Að búa á Íslandi í dag er eins og að búa með virkum alkóhólista. Maður veit svona röklega séð að það er ástandið sem maður býr við sem er sjúkt, en efast þó stöðugt um eigin geðheilsu. Og hefur góða ástæðu til.