Einkar gáfuleg ákvörðun

Það lítur út fyrir að Íslendingar muni af ráðsnilld sinni splæsa fríu fæði og húsnæði á meðlimi Saving Iceland.

Dettur einhverjum heilvita manni í hug að fólk sem er vant því að búa vikum saman í tjöldum og trjáhýsum, jafnvel yfir veturinn, komast stundum ekki í bað vikum saman og nærast á því sem er í boði hverju sinni, hversu óspennandi sem það er (ég veit t.d. að 5 daga í röð bauð anarkistaeldhúsið uppi í Mosfelssdal upp á kartöflurétt til að bjarga kartöflum sem lágu undir skemmdum og þau fengu ekki eina kvörtun), kippi sér eitthvað upp við að fá viku frí til að lesa pólitískar bókmenntir og kynna málstað sinn fyrir afbrotamönnum sem margir hverjir væru alsto tilbúnir til að beita aðferðum sem ganga mun lengra en aðgerðir hreyfingarinnar? Heldur einhver að þetta verði til þess að þau hætti baráttunni?

Ég þekki þennan unga jarðfræðing. Ég hef aldrei séð hana verklausa nema rétt á meðan hún er að lesa sér til um jarðfræði Íslands og áætlanir Landsvirkjunnar. Ég spái því að hún nýti þessa átta daga til að lesa og skrifa við mun þægilegri aðstæður en hún hefur haft síðustu mánuði.

Allir í góðum málum

Eru þetta ekki hvort sem er bara útlendingar?

Það er annars gott til þess að vita að fjölmiðlafulltrúi Impregilo skuli vera svo vel inni í öllu sem er að gerast á þessu stóra svæði að hann geti svona auðveldlega skorið úr um hvað er slúður og hvað raunveruleiki. Mér skilst að í nokkrum tilvikum þurfi verkamenn að ferðast í um 2 klst til að komast á vinnustaðinn (og svo annað eins heim aftur) svo það sér hver maður að það er ekkert smáræði sem Ómar leggur á sig til að fylgjast með því að gangi allt í vil í þessum Kardimommubæ hálendisins. Nema hann sé skyggn en það nú hreint ekki svo ótrúlegt.

Í vor fór einhverjum fréttum af því að „tugir Portúgala“ sem vinna við Kárahnjúka væru sáttir við aðstæður sínar og vísuðu á bug ásökunum um þrælahald. Ekki kom fram hvort það voru 2 tugir eða 9 tugir af þeim 300 Portúgölum sem þá unnu við Kárahnjúkavirkjun á vegum Impregilo.

Grasekkja

Ég gerði mér ekki grein fyrir því hvað ég er háð Orðsifjabókinni, fyrr en ég lánaði Magga hana. Þessar 3 vikur hefur varla liðið dagur án þess að ég finni hjá mér sérstaka þörf fyrir að fletta henni.

Í augnablikinu er það orðið grasekkja sem þvælist fyrir mér. Er hún grasekkja af því að hún nennir ekki að elda þegar karlinn er að heiman og hefur bara salat í matinn? Eða kannski hugsunin sé sú að karlinn sé nú meiri grasasninn að tolla ekki heima hjá sér?

Tjásur:

Halda áfram að lesa