Enn um nefnd um dómarastörf

Ætlar enginn blaðamaður að spyrja Nefnd um dómarastörf, hvað þurfi eiginlega til þess að hún synji dómara um heimild til að taka að sér aukastarf eða eiga hluti í félögum? Jafngildir tilkynning því að heimild sé fengin? Hefur nefndin svomikið sem tekið það fyrir á fundi hversu viðeigandi það sé að dómarar eigi tugi milljóna í hlutabréfum? Þurfa dómarar að reka smálánafyrirtæki eða eitthvað álíka til þess að nefndin sjái ástæðu til að segja a-hemm …?

Gögnin í skókassa?

Formaður nefndar um dómararstörf segir að gögnin í máli Markúsar Sigurbjörnssonar hafi hafnað heima hjá fyrrverandi formanni

Vonandi sér næsti innanríkisráðherra til þess að nefnd um dómarastörf fái skúffu undir dótið sitt. Það er bara ekki traustvekjandi að gögn slíkrar nefndar skuli vera geymd í skókassa undir rúmi formannsins.

Hvað ætli sé annars mikið um fyrirkomulag af þessu tagi í stjórnsýslunni og dómsýslunni? Geyma hinar ýmsu úrskurðarnefndir skjölin sín í kössum úti um allan bæ? Hvað með nefndir Alþingis? Eru þeirra gögn líka í fórum formanna nefndanna?

Hvernig væri annars að banni við aukastörfum og félagaeign dómara væri framfylgt og undantekningar skýrðar þröngt? Hvað ef þeir sem þurfa hærri tekjur en einföld laun dómara yrðu bara að vinna fyrir einhvern annan en ríkið? Eins og er eru flestir dómarar með ýmis aukastörf. Sem er enganveginn í lagi því Hæstaréttardómarar eru að dæma að jafnaði í 2 málum á dag og segir sig sjálft að það er varla vandað til verka þegar álagið er svo mikið.

Dómarar eru á ágætislaunum og þurfa ekki að búa í helli þótt þeir standi ekki í verðbréfabraski. Dómarar eiga að fá leyfi fyrir mikilli hlutabréfaeign, þannig eru nú bara reglurnar. Og Nefnd um dómarastörf ætti að framfylgja þeim.

 

Uppfært 6. des

„… en mér finnst þú sko svolítið gera mikið úr mikilvægi þessarar nefndar [um dómarastörf] og þessarar skráningar, fyrir hæfi dómara.“ Sagði formaður Dómarafélags Íslands, í Morgunútvarpi Rásar 2 í morgun.

Í ólestri

Aðalnámskrá grunnskólanna er full af frösum um lýðræði, sjálfbærni, jafnrétti og fleiri gildi sem er ekki hægt að kenna nema með því að lifa eftir þeim. Þar er hinsvegar sáralítil áhersla á lestur.

Kennarar mótmæla því að áherslan á lestur sé lítil enda sé hún grunnþáttur menntunar skv aðalnámskrá. Ojæja. Einn af sex „grunnþáttum“ og sá eini sem er hægt að mæla. Ég held reyndar að lestrarkunnátta sé nauðsynleg – ennþá – en hvaða Guð ákvað að 300 orð á mínútu væri hæfilegt?

Ef sá hinn sami getur gert okkur öll sjálfbær og heilbrigð og lýðræðiseitthvað og allt það, þá skal ég trúa því að hann geti lika gert okkur hraðlæs og hamingjusöm. En á meðan ekkert bendir til þess að skólarnir skili af sér fólki sem er skrár innrætt en fyrri kynslóðir, þá gef ég ekkert fyrir svona markmiðaræpu, hvort heldur markmiðin varða lestur eða göfgi mannsandans.

Vanhugsuð málsókn gegn Kjararáði

Það er ekki eins og hækkanir fyrir þá sem þurfa þær ekki sé eitthvað nýtt

Nú er boðað til mótmæla gegn ákvörðun sem Kjararáð tók í samræmi við lög og pólitíska stefnu þeirra stjórnmálaafla sem meirihlutinn hefur fengið völd til að halda áfram að reka stefnu sem miðar að æ meiri misskiptingu auðs. Þvílík kómitragedía.

Fólk virðist ekki átta sig á samhenginu: Stéttaskiptingin er ekki Kjararáði að kenna heldur þeim stjórnmálaöflum sem lengst af hafa haft völd. Þar með er ég ekki að segja að þeir sem sitja í Kjararáði séu sérstakir sómamenn, en hættum að einblína á þessa birtingarmynd misskiptingarinnar, rótin er ekki þar.

Nú hefur Jón Þór hótað að draga Kjararáð fyrir dóm. Gott og vel, það er hugsanlegt að  Kjararáð hafi brotið gegn almenningi í landinu og þá bara gott að fá það á hreint. En þetta er ekkert einfalt. Setjum sem svo að komi í ljós að þessi hækkun hafi verið ólögmæt – hvað ætla menn þá að gera í þessu með sambærilega launahækkun sem dómarar fengu fyrir 3 gullfiskaferðum um fiskabúrið? Taka hana af þeim líka? Láta þá endurgreiða það sem þeir hafa fengið? Sorrý Jón Þór en þetta er bara ekki að fara að ganga upp.

Eitt þessu tengt sem mig langar að nefna: Þegar rætt er um laun Alþingismanna heyrist gjarnan „auðvitað eiga þingmenn að vera á góðum launum – en …“ Get ég fengið skýringu á því hvað er svona auðvitað við það að þingmenn eigi að vera á góðum launum? Af hverju er það sjálfsagðara en að t.d. starfsfólk sjúkrahúsa og þeir sem vinna við matvælaframleiðslu séu á góðum launum?

 

 

Í tilefni af umræðu um skattheimtu …

Það er ofbeldi að bjóða fólki upp á að vinna 40 stunda vinnuviku fyrir launum sem duga því ekki til framfærslu meðalstórrar fjölskyldu.

Það er vítaverð vanræksla sem jafna má við ofbeldi að tryggja ekki þeim sem eru óvinnufærir nægar tekjur til að standa undir framfærslu meðalstórrar fjölskyldu auk þeim sérþörfum sem fylgja örorkunni.

Skattheimta er ekki ofbeldi heldur lögmæt valdbeiting sem m.a. er ætlað að bæta fyrir þessi brot kapítalismans.

Umræða hér