Starfshættir grunnskóla skulu mótast af trúfrelsi

Nokkrir þingmenn vilja að Alþingi álykti um mikilvægi þess að opinberir skólar vandi til fræðslu um hinn kristna menningararf þjóðarinnar, í þeim tilgangi að stuðlað verði að auknum skilningi á þeirri arfleifð.

Nú minnist ég þess ekki að nokkurntíma hafi komið frá Alþingi neitt sem gefur skólum afslátt af vöndun umfjöllunar sinnar í nokkurri grein. Almennt er gengið út frá því sem sjálfsögðu að skólastarf eigi að vera vandað. Í raun gengur þessi tillaga heldur ekkert út á það að skólar eigi að vanda kristinifræðslu sína, heldur að kirkjan eigi að hafa frjálsan aðgang að skólum.

Spurt er: Ef kynning á hvers konar öðru æskulýðsstarfi, t.d. íþróttafélaga, er heimil, hvers vegna þá ekki kynning á kirkjulegu starfi?

Það er hálfömurlegt að þeir sem telja sig hæfa til þess að hafa vit fyrir þorra þjóðarinnar skuli virkilega þurfa að spyrja svona bjánalega en það er allt í lagi, Norna frænka býr yfir ótrúlegri þolinmæði gagnvart heimskingjum og er alveg tilbúin til að svara. Ég hef svarað þessu áður hér. Læt það duga í bili en ef einhver hefur frekari spurningar um þetta efni eftir lesturinn, skal ég með ánægju ausa af brunni visku minnar.

„Við“ erum ekki kristin þjóð

„Við“
erum ekki kristin þjóð, heldur þjóð sem heldur uppi ríkisrekinni kirkju af því að flestum finnst eitthvað heillandi við athafnir eins og barnsskírn og brúðkaup, enda þótt hefðin ein standi eftir og þessar athafnir séu raunar alls ekki frá Kristi komnar.

Staðreyndin er sú að meiri hluti þjóðarinnar trúir því að Gvuð sé einhverskonar alheimsorka eða gott afl í manninum sjálfum sem hafi enga skoðun á því hvernig við hugsum og hegðum okkur, hvað þá að erfiðleikar séu refsing Gvuðs fyrir vantú og ranga hegðun. Þetta er mjög ókristileg hugmynd.

Önnur staðreynd er sú að meirihluti Íslendinga álítur að framliðnir lifi á einhvern hátt og margir trúa því að þeir geti fylgst með okkur og jafnvel haft samband. Sú hugmynd sem kirkjan játar er sú að framliðnir sofi í gröfum sínum fram að degi allsherjar upprisu.

En auðvitað gæta prestar þess vel að segja fermingarbörnum ekki frá því.

Ruglið í Snorra í Betel

Þetta er nú meira kjaftæðið. Það hefur ekki nokkur maður sem hugsanlega gæti haft áhrif óskað þess að prestum verði meinaður aðgangur að skólum í hlutverki foreldra. Þeir eru jafn velkomnir SEM FORELDRAR og t.d. eigendur pizzustaða, en á sama hátt beðnir vinsamlegast að nota annan vettvang til að auglýsa þjónustu sína….

Það er ekki lífsskoðun að vera samkynheigður. Ekki frekar en að vera örvhentur. Ef það að vera örvhentur væri feimnismál og oft notað sem átylla fyrir mismunun, þá væri eðlilegt að samtök örvhentra fengju tækifæri til að berjast gegn fordómunum.

Mér þætti líka fróðlegt að vita hvað maðurinn á við með því að fólk í dag krefjist þess strax að foreldrar þeirra séu settir á líknandi meðferð. Aldrei í veraldarsögunni hefur lífinu verið haldið í fólki jafn lengi (og oft að ástæðulausu). Sjálf hef ég unnið á elliheimilinum og ekki kannast ég við allt þetta fólk sem endilega vill foreldra sína eða afa og ömmur út úr heiminum. Líknandi meðferð er beitt þegar hverfandi líkur eru taldar á að viðkomandi geti lifað við sæmilega meðvitund án mikilla og stöðugra þjáninga.