Einn af málsvörum frelsisins gagnrýnir umfjöllun Stöðvar 2 um reynslu Hauks í Palestínu. Ég hef séð betur unnar fréttir frá henni Lóu en alveg finnst mér ótrúlegt að láta að því liggja að það sé allt eins líklegt að frásögn Hauks sé uppspuni.

Auðvitað er sjálfsagt að fréttamenn leiti staðfestinga þegar verið er að fjalla um einstaklinga og/eða vinkvæm málefni en ef fréttamenn greindu aldrei frá neinu og tækju aldrei viðtöl nema sýna um leið óyggjandi sannanir, væri upplýsingaflæði til almennings frekar fátæklegt.

Nú hefur Kastljósið klæmst á Breiðavíkurdramanu þrjú kvöld í röð. Mesti safinn búinn úr Byrginu í bili og allir búnir að fá nóg af því að runkast á heyrnleysingjanauðgunum.

Trendið er greinilega: níðingsháttur gagnvart smælingjum (með séstakri áherslu á kynferðislegan subbuskap) í skjóli ábyrgðarlausra yfirvalda. Útfært með tilbrigðum. Búið að dekka fatlaða, fíkla, börn. Ég spái því að næst verði klæmst á aðbúnaði á Kleppi fyrr á árum -og að sjálfsögðu verður boðið upp á safaríkar nauðganasögur þaðan. Frá Kleppi beint yfir í gamalmenni sem voru svelt, illa skeind og kynferðislega misnotuð á einhverju hjúkrunarheimili. Þar næst kemst upp um sláturhúsaperra með kvalalosta. Þar næst verður skítahrærivélin færð í einhvern annan flokk fötlunar, líklega verður Kópavogshælið afhjúpað með tilheyrandi skítarunki.

Allt undir því yfirskini að svona hlutir megi ekki endurtaka sig, þótt augljóslega sé tilgangurinn sá að markaðssetja efni sem höfðar svo sterklega til hinna lægstu hvata mannskepnunnar; að fróa veraldarangist sinni með harmaklámi og finna til sín með því að hneykslast á vömmum og skömmum náungans.