Mér finnst í rauninni forvitnilegt að efni eins og t.d. fokdýrar, litprentaðar matreiðslubækur (oft svo stórar og þykkar að þær henta engan veginn til þess að lesa í rúminu) skuli yfirhöfuð seljast. Það er bara svo auðvelt að finna uppskriftir og myndir af svo til hvaða rétti sem er á netinu ásamt öllum hugsanlegum upplýsingum um uppruna, næringargildi, matreiðsluaðferðir hefðir o.s.frv. En þær seljast nú samt af því að eitthvað þarf fólk að gefa hvert öðru í jólagjöf og allir þurfa jú að éta. Það er að minnsta kosti eina skýringin á sölu matreiðslubóka sem mér finnst trúleg.