Í morgun var fundur vegna 5 barna sem hafa dáið í síðustu viku. Það var pínu sjokkerandi og við fengum báðar á tilfinninguna að það hefði verið hægt að bjarga öllum þessum börnum. Halda áfram að lesa →

Í dag tókum við í sameiningu á móti okkar fyrsta barni. Kaja leysti barnið, meðan ég studdi mömmuna og reyndi eftir bestu getu að leiðbeina henni. Halda áfram að lesa →

Í dag mættum við til vinnu og tókum þátt í rapporti hjá ljósunum. Við létum vita að við ætluðum mest bara að fylgjast með. Á fæðingarstofunni var ein í fæðingu. Þegar kom að sjálfri fæðingunni skellti ljósan sér í stíbba og settu upp svuntu. Halda áfram að lesa →

Við mættum hressar í vinnuna kl 8 nákvæmlega. Þar var engin sem tók á móti okkur svo við biðum sætar og góðar og meðan fólkið sem stóð í röðum og fyllti nú svo til hvern blett á sjúkrahússvæðinu, mældi okkur út. Halda áfram að lesa →

Vöknuðum óvenju hressar. Kaja var ekkert veik í nótt sem betur fer og prófar mínar töflur í dag. Við fórum yfir í gestahúsið kl 7:30 eins og um var samið og borðuðum morgunmat með ítölsku læknanemunum sem eru hérna. Halda áfram að lesa →

Við ókum af stað héðan kl 12. Bílstjóranum okkar, Símoni, og vini hans James, fannst ekkert annað koma til greina en að við sætum báðar frammí hjá Símoni, þótt við óskuðum frekar eftir að sitja aftur í. Halda áfram að lesa →

Vi kørte af sted kl. 12.00. Vores chauffør Simon og hans ven James insisterede på at vi begge sad oppe foran ved Simon, selvom vi begge hellere ville sidde bag i bilen. Halda áfram að lesa →

Hamborg – Brussel – Entebbe Halda áfram að lesa →