Sápuópera

ég hef stundum áhuga á því, að "kommentera" á færslunar þínar

Og hvað hindrar þig? Það er hægt að skrifa nafnlaust ef fólk kýs það frekar. Þarf ekki einu sinni að gefa upp netfang.

Ég set bara stórt spurningamerki við þessa hugmynd að allt kynferðislegt sem er sett fram í fjölmiðlum hafi óhjákvæmilega þau áhrif að normalizera kynkamismun

Auðvitað gerir margt smátt eitt stórt, en samfélagið er miklu kvikara, og háð miklu chaotískari öflum en svo að hægt sé að fullyrða eitthvað um þessa hluti

Hvort sem litið er til auglýsinga (skáldskapar) eða fréttamats (faction) þá hefur það ekkert að gera með normalið hvað það er sem selur, eða orsakar magn click-a (á netinu)

Fólk laðast af ýkingum, fólk hefur áhuga á hlutum sem eru ýktir miðað við hversdagslegikann, þá á dramatískan, tragedískan, kómsískan eða farsakenndann hátt.

Þessvegna eru hvorki fréttir né auglýsingar einhver endurspeglun á samfélaginu, eins og oft er haldið fram, heldur miklu frekar endurspeglun á hugarfari (zeitgeist)- sem btw er miklu kvikara og hverfulara fyrirbæri en samfélög í heildina litið.

Ég kaupi til að mynda ekki þá kenningu sem ég hef heyrt frá mörgum femenistum að fjölmiðlar stuðli að því að normilisera "óheilbyrgða fyrrirmynd" eins og Gillz með því að fjalla um hann. Gillz er svona karakter sem sameinar næstum allt ofangreint, (allavega farsa, tragedíu, og kómedíu) - þessvegna klikkar fólk á linkana , en líklega síst vegna þess að fólk vilji líkjast honum.

Líka bara þetta að skella skuldinni á fjölmiðla, að þeir viðhaldi einhverjums taðalímyndum - Fjölmiðlar eins og við þekkjum þá eru að hruni komnir og eru háðir ayglýsingatekjum sem þeir fá með því að sýna fram á klikk fyrst of fremst.
Auðvitað einkennast fréttir af öllu sem æsir uppí histeríu þegar svoleiðis árar

Maður hlýtur því að spyrja sig, hversu mörg klikk fær Gillz frá fólki sem kýkir á linkinn til þess að hneykslast á staðalýminda-mangi fréttamiðla? (og þarmeð telur sig ekki vera partur af þessu staðalýminda vandamáli fréttamiðla)

-getur verið að þessar staðalýmindir séu að einhverju leiti self-fullfilling prophecy hjá fólki sem pælir mikið í staðalímyndum?

Og í landi þar sem á hverjum einasta degi er einhver frétt um kynferðislega misnotkun ( og oftar en ekki er það sama málið dag eftir dag)
-getur þá verið að þetta self-fullfilling-linka-click prophecy sé að hluta til að gefa ýkta staðalýmind af íslandi sem einhveskonar paradís fyrir kynferðislega afbrotamenn?

Það er allavega feedback lúppa á milli þess hvað fréttamenn byrta og hvað við erum til í að skoða (og væla um)

Ég er alveg sammála þér með að það sé ekkert óeðlilegt að finnast eitthvað um að fyrirsæturnar séu mægður, hefði búist við því að óreyndu.

Hinsvegar aftengdist ég boðskap greinar Maríu þegar hún fór að kvarta yfir því að kvenkyns fyrirsætur væru notaðar til að kynna kvenmannsnærföt og ég hreinlega skellti upp úr þegar reðurtáknið var kynnt til sögunnar. Aldrei í lífi mínu hefði mér dottið það í hug að fyrra bragði að þessir drumbar gætu táknað uppraðaða belli.

Ég get allavega ekki ímyndað mér að stílistinn hafi horft á bláan bakgrunninn og hugsað með sér "hér vantar reðurtákn".

Satt að segja þá held ég að þeir sem aðhyllast þessar hugmyndir ætli hönnuðum auglýsinganna allt of mikið. Ég sé þetta sem vel hannaða auglýsingaherferð ef mælikvarðinn er eftirtekt almennings. Að hafa fyrirsæturnar mægður og gera það að þungamiðju var, sýnist mér, bara góð leið til að standa upp úr - burt séð frá því hvað okkur svo finnst um siðferðisþáttinn í því.

Skemmtileg grein að vanda, Eva.

Ég verð þó að fá að mótmæla því að um strámann (stráreður) sé að ræða hjá mér í greininni sem mér þykir þú vera að gagnrýna: http://www.andmenning.com/?p=9452

Ég er sammála því að það megi (eigi jafnvel) staldra við og ræða þessar myndir og hvort þær séu liður í klámvæðingunni. Það er ekkert að því, eins og ég sé hlutina.

En mér þykir viljinn til að gefa sér að hálfopnir munnar og fjarræn augnaráð þýði eitthvað ákveðið og viðardrumbarnir séu reðurtákn allt of mikill - líka hér hér þar sem leitað er dyrum og dyngjum að tengingum fyrir eldiviðinn - sem þarf ekki að hafa haft aðra merkingu þarna en í Swiss miss auglýsingu, þótt klúrir hugar okkar haldi annað, sérstaklega þegar búið er að benda okkur á kynferðislegu tenginguna.

Ég fullyrti ekkert falskt um málstað Maríu Lilju og var því ekki að setja upp strámann til að fella, heldur var ég aðeins að benda á að túlkunargleði hennar og vilji til að setja hlutina í eins klúrt samhengi og hugsast getur skapi falska umræðu um myndirnar.

Túlkun á myndum er huglægt fyrribrigði sem jafnvel hefur ekkert með ætlaðan tilgang ljósmyndara og stíllista að gera. Ef sívalningar í námunda við nekt eru alltaf reðurtákn er búið að klámvæða ansi margt og öll umræðan um klámvæðingu verður bara kjánaleg fyrir vikið. Ég mæli með að þangað verði ekki farið með þá umræðu.

mbk,

Mér finnst líka fólk (ekkert bara feministar) oft ganga langt í túlkunargleði, hvort sem um er að ræða mynd eða mál. En ég varð hissa á að sjá alla þessa áherslu á smáatriði þegar greinin sjálf snýst um efni sem hlýtur að teljast áhugavert.

Annars er nú ýmislegt túlkað sem reðurtákn þótt það sé ekki beinlínis typpalegt útlits. Ég efast t.d. að dildó í líki Smáralindarinnar kæmist ofalega á vinsældalista leikfangaunnenda.