Ég spurði Hótelstjórann hvort væri komið á hreint hvaða dag ég gæti flutt inn í íbúðina sem hann ætlaði að leigja mér en það reyndist þá bara vera einhver misskilningur að hann ætlaði að leigja mér hana. Halda áfram að lesa
Mánaðarskipt færslusafn fyrir:
Fumbl
Búin að prófa eldhúsið en veit ekki alveg hversu vel ég mun falla í hópinn. Ferðaþjónusta bænda var í mat og ég ætlaði að grípa tækifærið til að vera skemmtileg. Halda áfram að lesa
Leynivinur á ljóðakvöldi
Átti ekki von á að hitta hann á ljóðakvöldi en þarna er hann og lítur mig samsærisaugnaráði; við eigum leyndarmál. Hann leikur hlutverk sitt af kostgæfni, tekur í hönd mína og kynnir sig eins og hann sé að hitta mig í fyrsta sinn. Halda áfram að lesa
Ætli hann sé frátekinn?
Ég sé að vísu ekki hring en það er náttúrulega langt frá því að vera neitt garantí á okkar dögum. Ég gæti auðvitað spurt Spengilfríði. Halda áfram að lesa
Maðurinn með svörin
Nú hef eg drukkid morgunkaffi hjá manninum á veröndinni þrjá daga í röð. Varla stoppað nema 15 minutur í hvert sinn, enda þarf fólk að fá blaðið sitt svo mér er ekki til seturinnar boðið. En á þessum stutta tíma hefur honum teksit að leiða mig í allan sannleika um það hver sé tilgangur lífsins og hvernig best sé fyrir mig að hugsa og hegða mér svo ég verði hamingjusöm. Þetta er ákaflega hamingjusamur maður og mjög vitur. Halda áfram að lesa
Maðurinn sem drekkur morgunkaffið á veröndinni
Maðurinn sem drekkur morgunkaffið á veröndinni var ekki kominn út þegar ég fór hjá húsinu hans í morgun. Ég hugsaði ekki sérstaklega út í það, strauk bara gula kettinum í nr. 15 og hélt svo áfram. Ég var ekki komin nema rétt yfir götuna þegar hann kallaði á mig: Halda áfram að lesa
Hringur?
Ég sakna húsasmiðsins svo mikið. Held að það lagist ekki fyrr en ég kynnist einhverjum. Horfi í kringum mig en ég fer ekkert nema í vinnuna og það eru engir karlmenn. Allavega ekki á lausu. Eða allavega enginn sem ég gæti hugsanlega orðið hrinfin af. Nema sá kynþokkafulli. Halda áfram að lesa
Urr
Ekki veit ég hver fann það út að veitingahúsaþrif ættu að vera kvenmannsverk en það var allavega ekki kona. Og þó, konur eru konum verstar svo kannski var það kona. En allavega ekki kona sem vegur 43 kg með naglalakki. Halda áfram að lesa
Undur og stórmerki
Undur og stórmerki hafa gerst; Kynþokkaknippið talaði við mig af fyrra bragði. Ég tók ekki séns á því að fiska eftir því hvort hann eigi kerlingu. Þegar allt kemur til alls hef ég ekki guðmund um hvort hann er yfirhöfuð skemmtilegur svo það er best að gefa honum engar hugmyndir. Halda áfram að lesa
Betri tíð
Það er engu líkara en að heppnin hafi ákveðið að leggja mig í einelti.
Fyrst lendi ég í vinnu hjá manni sem á einmitt leiguíbúð sem hentar mér, á frábærum stað. Svo fæ ég brilliant hugmynd um það hvernig ég get auglýst bókina mína með lágmarks vinnu, lágmarks kostnaði og án þess að þurfa að leika sölumann. Halda áfram að lesa
Núna!
Ég vil sofa hjá þér. Núna. sagði Lúkas við Spengilfríði, hátt og snjallt á ágætri íslensku. Kannski átti það að vera fyndið svona í og með en öllu gríni fylgir nokkur alvara og það leynir sér ekki að hann yrði glaður ef hún tæki tilboðinu. Sennilega vissi hann ekki að hún á kærasta.
Ojæja ég lái honum ekki. Ef ég væri pólskur farandverkamaður myndi mig líka langa til að sofa hjá Spengilfríði. Hún er ekki ljót.
Framandlegt
Merkilegt hvað tungumálið hljómar framandlega þegar maður reynir að kanna öðrum það. Orðin hljóma ekki eins og íslenska nema í samhengi. Peysa t.d. hvers konar orð er það eiginlega? Prófið að segja peysa nokkrum sinnum í röð. Það hljómar afkáralega. Halda áfram að lesa
Víkingamáltíð
Á matseðlinum er gufusteikt lambakjöt og einhver virðist hafa lagt í það aukamerkingu því fyrsta kvöldið sitt í þjónsstarfinu er ungsveinninn látinn klæðast leðurbrynju. Svitinn bogar af honum þar sem hann ber fram „víkingamat“, lamb með kartöflumús og gljáðu grænmeti. Halda áfram að lesa
Bloggið virkar!
Í dag hringdi í mig maður. Sagðist lesa bloggið mitt og að hann hefði hugsanlega aukavinnu handa mér. Hún fælist í því að smíða rafeindabúnað.
Ég hélt fyrst að þetta væri einn hálfvitinn enn – menn sem lesa bloggið mitt eiga til að senda mér tölvupóst með ýmsum undarlegum ráðleggingum – svo ég hnussaði bara eitthvað um að ég væri ekki rafvirki. Hann baðst afsökunar og kvaddi.
Ég áttaði mig á því um leið og sambandið rofnaði að ég hafði ekki einu sinni gefið því séns að þetta væri eitthvað athugunarvert. Það er út af fyrir sig gaman að vita að ókunnugir lesi bloggið mitt og ég hafði bara verið truntuleg við hann. Ég hringdi í hann (þökk sé tæknivæðingunni fyrir gemsa með innbyggðum símanúmerabirti) og það kom í ljós að hann er uppfinningamaður en ekki hálfviti.
Hann segir að það sé ekkert flókið að smíða rafeindabúnað, þetta sé bara föndur sem maður geti unnið við eldhússborðið heima hjá sér og að verkfærin og allt dót sem tilheyrir komist fyrir í einum pappakassa. Hann ætlar að koma við hjá mér á morgun og kenna mér það sem þarf til.